เจ็ดโมงเช้า ห้องชุดดูเพล็กซ์ชั้นบนสุดของถังเฉินอี้ผิ่น
แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างกระจกเต็มผนังเข้ามาในห้อง เผยให้เห็นร่องรอยความวุ่นวายเมื่อคืนในคฤหาสน์หลังนี้อย่างชัดเจน
กระโปรงรัดรูปสีดำตัวหนึ่งซิปพัง ถูกโยนทิ้งไว้ตรงขอบเคาน์เตอร์หินอ่อน
ทั้งคอเสื้อที่เสียรูปและเนื้อผ้าที่ชำรุดยับเยิน ต่างฟ้องถึงความดุดันของคนลงมือเมื่อคืนโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด
บนพรมขนแกะทอมือในห้องนั่งเล่นมีถุงน่องสีดำบาง ๆ ที่ใช้การไม่ได้แล้วสองข้างกระจัดกระจายอยู่
ข้างหนึ่งยังพาดอยู่บนที่เท้าแขนโซฟา ส่วนอีกข้างไม่รู้ถูกแรงของใครเหวี่ยงไปติดลูกบิดประตูระเบียง
ประตูห้องน้ำแง้มอยู่ ภายในอ่างอาบน้ำวนขนาดใหญ่ที่จุคนได้ถึงสี่คน มีสายเส้นเล็กสีดำพาดอยู่ตรงขอบ
ของชิ้นนี้หานซูเหยาซื้อมาเมื่อคืนพร้อมกับของอย่างอื่นที่ร้านขายสินค้าสำหรับผู้ใหญ่ตลอด 24 ชั่วโมง
หานซูเหยาตื่นขึ้นมาเพราะความเจ็บปวด
เธอรู้สึกเหมือนกระดูกทั้งร่างถูกถอดออกแล้วประกอบกลับเข้าไปใหม่ตามใจชอบ กล้ามเนื้อทุกมัดกำลังประท้วงอย่างบ้าคลั่ง
เธอค่อย ๆ ลืมตาบนเตียงใหญ่ที่ยุ่งเหยิงสุดขีด สิ่งแรกที่เห็นคือโคมระย้าคริสตัลหรูหราบนเพดาน ซึ่งเธอไม่กล้าแม้แต่จะเดาราคา
เธอหันไปมองซูมู่ที่นอนอยู่ข้าง ๆ ดูลมหายใจสม่ำเสมอและสีหน้าผ่อนคลายของผู้ชายคนนี้
จากนั้นเธอก็หันไปมองหน้าต่างกระจกบานใหญ่
เส้นขอบฟ้าทั่วลู่เจียจุ่ยเปล่งประกายโลหะสีเย็นใต้แสงแดดยามเช้า รูปทรงของหอไข่มุกบูรพาคมชัดจนมองเห็นแถบไฟแต่ละชั้น
หานซูเหยานอนคว่ำจ้องภาพนอกหน้าต่างอยู่นาน