เขายิ้มกว้างให้กับคนที่นั่งข้างๆ อย่างมีความสุข เผยให้เห็นฟันขาวๆ สองแถว
สมองของมู่ฉางเกอหยุดนิ่งไปเต็มสามวินาที เธอมองเห็นใบหน้าบนที่นั่งคนขับได้อย่างชัดเจนในที่สุด
นี่ไม่ใช่ตอนกลางวันที่ห้องพยาบาล ถูกตัวเองไล่กลับไปด้วยสีหน้าเย็นชานั่นซูมู่ไง
เธอยังจำได้แม่น ว่าตอนนั้นตัวเองพูดตำหนิเขาอย่างมีเหตุมีผลแค่ไหน
พอคิดถึงท่าทางหยิ่งยะโสของตัวเองตอนเช้า เลือดก็พุ่งขึ้นหัว
ความร้อนผ่าวๆ แผ่จากคอขึ้นไปจนถึงใบหู
ถ้าพื้น Porsche คันนี้มีช่องโหว่ ตอนนี้เธอคงมุดลงท่อระบายน้ำไปแล้ว
โลกนี้จะมีเรื่องซวยแบบนี้ได้ยังไง?
ปฏิกิริยาแรกของมู่ฉางเกอคืองานพิเศษรับเพื่อนเล่นของเธอถูกเปิดโปงจนหมดแล้ว
ปกติเธอที่โรงเรียนรักษาภาพลักษณ์ดาวมหา'ลัยเย็นชาห่างไกลผู้คนไว้ตลอด
ดอกไม้ที่พวกเด็กมหา'ลัยเน็ตไอดอลส่งให้ เธอยังไม่แม้แต่จะมอง
ตอนนี้ดึกดื่นยังต้องห่อตัวหนาๆ ออกมาหาเงินสามพันนี้
แล้วยังดันมาเจอเข้ากับน้องปีหนึ่งที่โรงเรียนเดียวกันอีก
ความอับอายแบบนั้นเผาผลาญสติสุดท้ายของเธอจนหมด
เธอใจร้อนวูบ ยื่นมือไปดึงที่เปิดประตูรถฝั่งผู้โดยสารด้านหน้า ทันที ให้ซูมู่จอดข้างทาง
ซูมู่กลับกดล็อกกลางรถทันที
เสียง 'คลิก' ดังเปรี๊ยะ ประตูหนักอึ้งถูกล็อกตายสนิท
ซูมู่บ่นในใจอย่างเอาเป็นเอาตาย
ผู้หญิงคนนี้ดูซีรีส์เกาหลีมากไปหรือเปล่า
นี่มันสะพานสูงกลางพายุฝนนะ
ถ้ากระโดดรถตอนนี้ คิดว่าชาตินี้ยากจนเกินไป อยากลบแชร์เริ่มเกมใหม่รึไง
ตัวเองจ่ายเงินไปสามพันกว่าบาท ตั้งใจมาสัมผัสความสุขของคนรวยแท้ๆ ไม่อยากมาตอนกลางคืนบนสะพานสูงเพื่อเก็บศพ
ประตูเปิดยังไงก็ไม่ออก มู่ฉางเกอร้อนใจจนดิ้นรนอย่างรุนแรงบนเบาะหนังข้างคนขับ
เสื้อคลุมสีเทาตัวใหญ่ที่หลวมอยู่แล้ว หลุดลุ่ยลงไปครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวบางๆ ที่เปียกฝนจนชุ่ม
ผ้าบางๆ แนบชิดกับผิวหนัง เส้นโค้งที่น่าภูมิใจและผิวขาวเนียนที่ทำให้สาวๆ ทั้งโรงเรียนอิจฉา ถูกเปิดเผยออกมาในอากาศอย่างไม่เหลือซาก
เข็มขัดนิรภัยที่พาดผ่านหน้าอกถูกดึงรั้งจนตึงสุดขีด
เข็มขัดจมลึกลงไปในร่องตรงกลาง กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ต้องแบกรับส่วนโค้งที่น่าภูมิใจที่เข็มขัดไม่ควรต้องแบกรับ