หลินมู่เซิง สามีของจูหลิน เห็นภรรยายืนกรานว่าจะรับเด็กหญิงวัยหกขวบคนนี้มาอุปการะ จึงพยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน
หลังจากเหลิงจือเวยถูกรับอุปการะโดยตระกูลหลิน พ่อแม่บุญธรรมรู้ว่าเธอยังจำชื่อตัวเองกับวันเกิดได้ จึงไม่ได้เปลี่ยนชื่อหรือวันเกิดให้เธอ
นับตั้งแต่เธอมาอยู่ตระกูลหลิน นิสัยของหลินซี่ พี่ชายบุญธรรมก็ค่อย ๆ ร่าเริงขึ้น ไม่เงียบขรึมเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป
ส่วนร้านขายสินค้าทะเลที่จูหลินกับหลินมู่เซิงทำธุรกิจอยู่ก็เจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ
ครั้งหนึ่ง หลินมู่เซิงเชื่อคำพูดของเพื่อนคนหนึ่งที่บอกว่ามีสินค้าล็อตหนึ่งอยู่ในมือ และจะขายให้เขาในราคาถูก
เหลิงจือเวยมีพลังพิเศษที่ทำให้ได้ยินเสียงกระซิบของสรรพสิ่ง เธอบังเอิญได้ยินเสียงจากรถของเพื่อนพ่อบุญธรรมว่า คนคนนี้กำลังจะเอาของลักลอบนำเข้าที่มีที่มาไม่ถูกต้องมาขายให้พ่อบุญธรรม
ในใจเธอรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงบอกพ่อบุญธรรมว่าสินค้าล็อตนั้นมีปัญหา และบอกเขาว่าของราคาถูกที่เพื่อนพูดถึงนั้นแท้จริงแล้วเป็นของลักลอบนำเข้าทั้งหมด
เธอเตือนเขาว่าห้ามรับของล็อตนั้น ไม่อย่างนั้นคุณตำรวจจะจับทุกคนไป
ตอนแรกจูหลินรู้สึกว่าลูกสาวบุญธรรมคนนี้ดูเหมือนจะมีโชควาสนาบางอย่าง จึงเกลี้ยกล่อมสามีไม่ให้รับสินค้าล็อตนั้น
อีกฝ่ายหันไปขายของให้ร้านข้าง ๆ ซึ่งทำธุรกิจสินค้าทะเลเหมือนกัน ผลคือไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ สินค้าทั้งหมดของร้านนั้นก็ถูกยึด ส่วนคนที่ค้าของลักลอบนำเข้าก็ถูกจับกุม
หลังเรื่องผ่านไป หลินมู่เซิงรู้สึกโชคดีมากที่ฟังคำเตือน ไม่อย่างนั้นครั้งนี้คงเสียเงินก้อนใหญ่แน่
ครั้งหนึ่งตอนออกไปซื้อของ หลินมู่เซิงจงใจพาลูกสาวบุญธรรมไปด้วย เธอกระซิบบอกเขาว่าฝั่งผู้จัดหาสินค้ามีพิรุธ สินค้าทะเลพวกนั้นเสียง่ายและขึ้นรา
เขาระวังตัวขึ้นมาทันที รีบปรับเปลี่ยนแผนได้ทันเวลา จึงรักษาร้านเอาไว้ได้อีกครั้ง