ระหว่างที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน กลุ่มแชตในห้องแล็บชื่อ "หน่วยกล้าตายถนนเซียนหลิน" ก็มีข้อความเด้งขึ้นมาหลายข้อความ
มีคนเห็นรูปโปรไฟล์แปลกหน้าที่เพิ่งเข้ามาในกลุ่ม ก็รีบแท็กเฉินเจี๋ยทันที
[สมาชิกกลุ่ม]: @เฉินเจี๋ย มีคนใหม่เข้ากลุ่มเหรอ? เกิดอะไรขึ้น? ไม่แนะนำให้รู้จักหน่อยหรอ?
เฉินเจี๋ยก้มหน้ามองมือถือ แล้วพิมพ์ตอบพร้อมรอยยิ้ม: [พี่หวัง คนนี้คือน้องศิษย์ใหม่ที่อาจารย์เพิ่งรับ ปีสามแล้ว มาทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมในแล็บก่อน ปีหน้าเรียนต่อป.โท เข้ามาในกลุ่มงานของเรา]
ส่งข้อความเสร็จ เขาเงยหน้ามองเฉาสวี่ แล้วแนะนำอย่างเอาใจใส่: "น้องศิษย์ นี่คือป.เอกอีกคนของอาจารย์ เป็นรุ่นพี่ของเธอด้วย ชื่อหวังชิง เรียกเธอว่าพี่หวังก็ได้ ในแล็บเราเรื่องเล็ก ๆ ฟังเธอ เรื่องใหญ่ฟังฉัน"
เฉาสวี่ได้ยินก็ตะลึงไปเล็กน้อย ในแววตามีความแปลกใจปนอยู่ ฟังดูคุ้นหูแปลก ๆ นี่นา!
เผลอพูดออกไปโดยไม่ทันคิด: "หา? พวกคุณเป็นสามีภรรยากันเหรอ?"
พอพูดแบบนั้น เฉินเจี๋ยก็รีบส่ายหน้าโบกมือ ปฏิเสธด้วยสีหน้าตกใจกลัว: "อย่าพูดแบบนั้นเด็ดขาด ฉันไม่กล้าหรอก ฉันเอาไว้พี่หวังไม่ได้หรอก"
เฉิงหยางอ้วน ๆ ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบเข้าไปเสริมทันที ยิ้มอย่างมีเลศนัย: "น้องศิษย์ อย่าพูดแบบนั้นต่อหน้าพี่หวังเด็ดขาด พี่หวังตีคนเจ็บจะตาย พวกเราถูกเธอควบคุมหมดเลย"
ลวี่เฉียนที่เงียบ ๆ สุภาพอยู่ข้าง ๆ ก็อดหัวเราะแล้วพูดเสริม: "จริงด้วย เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ พี่หวังเป็นคนตัดสินใจ พวกเราปกติก็ฟังเธอ เรื่องใหญ่ฟังพี่ใหญ่ แต่เสียดายที่ไม่ค่อยมีเรื่องใหญ่สักที"