หลังอาหารเที่ยง ทุกคนเก็บโต๊ะกันเบา ๆ แล้วพักผ่อนพอหายเหนื่อย
เริ่มงานช่วงบ่ายได้ไม่นาน เฉินเจี๋ยก็เอ่ยปากเสนอขึ้นมาเองว่า “วันนี้ถือเป็นวันที่น้องศิษย์เข้ามาอยู่ในกลุ่มอย่างเป็นทางการ เย็นนี้ฉันเลี้ยงเอง ไปกินข้าวข้างนอกด้วยกัน ต้อนรับน้องศิษย์หน่อย!”
เฉิงหยางตื่นเต้นทันที รีบรับคำ “ได้ ๆ! ฉันจัดการเรื่องร้านเอง! รู้จักร้านอาหารตะวันออกเฉียงเหนือร้านเด็ดอยู่นอกร้านหนึ่ง อร่อยสุด ๆ!”
“โอเค” เฉินเจี๋ยพยักหน้า “งั้นเธอจองที่นั่งไว้ ส่วนฉันโทรหาอาจารย์ ถามว่าช่วงเย็นมีเวลามาร่วมด้วยไหม”
พูดคุยกันสักพัก ทุกคนก็ตกลงสถานที่กินข้าวเย็นได้
พอตกเย็น เฉาสวี่เดินตามพี่ ๆ รุ่นพี่รุ่นน้องไปด้วยกันสิบกว่านาที ก็ไปถึงร้านอาหารตะวันออกเฉียงเหนือนอกมหาวิทยาลัยอย่างง่ายดาย
ร้านเก่าแก่ร้านนี้หน้าร้านดูเรียบง่ายไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก แต่รสชาติต้นตำหรับ วัตถุดิบจัดเต็ม ปริมาณเยอะมาก เปาโร่ว หม้อฆ่าหมู เตี้ยสุยเซียน เมนูเด็ดแบบตะวันออกเฉียงเหนือครบครัน ทั้งสีสัน กลิ่น รส ครบเครื่อง คุ้มค่าเกินราคา