เฉาสวี่ตื่นขึ้นมา เอื้อมมือคว้าโทรศัพท์ข้างเตียง หน้าจอแสดงเวลาเลยเที่ยงวันแล้ว
ทั้งสองคนค่อย ๆ ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว พอจัดการเสร็จเรียบร้อย อาหารกลางวันหรูที่โรงแรมจัดไว้ก็มาส่งตรงเวลา สลัดเย็นสไตล์ฝรั่งเศส ตับห่านทอดเนื้อนุ่ม ซุปครีมเห็ดเข้มข้น และสเต็กฟิเลต์ระดับมีเดียมเวล เสิร์ฟพร้อมน้ำผลไม้แช่เย็น ฟีลลิ่งดีงามสุด ๆ
ระหว่างนั้น มือถือก็สั่น เป็นข้อความในวิแชทจากหลินอวี่ถิง “รุ่นพี่ ฉันคิดดูดี ๆ แล้ว เราไปเที่ยวกันสองคนก็ไม่ค่อยดีนะ ฉันขอพาเพื่อนร่วมห้องไปด้วยคนได้ไหม”
เฉาสวี่ตอบกลับอย่างรวดเร็ว “ได้สิ ไม่มีปัญหา มีที่ไหนอยากไปเป็นพิเศษไหม ถ้าไม่มี ฉันจัดการเลยนะ”
อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว “ไม่มี ๆ ยังไงก็หยุดแค่ช่วงวันชาตินี้เอง รุ่นพี่จัดการเถอะ ส่วนค่าใช้จ่าย ถึงเวลาเราแชร์กัน อย่าให้พี่จ่ายคนเดียวเลย”
เฉาสวี่ยิ้ม ไม่พูดอะไรต่อ เก็บมือถือแล้วกินข้าวกับฉินซูเหยาต่อ
หลังกินเสร็จ ทั้งสองก็กอดกันตรงหน้าต่างกระจกใสมองวิวถนนสักพัก ออดอ้อนกันแล้วก็กลับเข้าไปด้านในอีก จนบ่ายสามโมงถึงเก็บของ เช็กเอาต์ออกจากโรงแรม
“เธอพักอยู่ไหน ฉันไปส่ง” เฉาสวี่สตาร์ทรถ หันไปถาม
ฉินซูเหยาคาดเข็มขัดนิรภัย พูดเบา ๆ “ฉันเรียนที่ครุศาสตร์ฯ เช่าห้องอยู่ใกล้ ๆ มหาวิทยาลัย ไปส่งที่ห้องพักก็พอดี ค่ำนี้ต้องเปิดไลฟ์แล้ว”
“ได้ ถึงเวลาเปิดไลฟ์ก็ส่งข้อความมาบอกนะ เดี๋ยวฉันไปช่วยเสริมทัพ” เฉาสวี่พยักหน้ารับ