หลังกินข้าวเสร็จ เฉาสวี่พาสวี่เนี่ยนเนี่ยนขึ้นรถ ไม่ได้ส่งเธอกลับมหาวิทยาลัยตรง ๆ แต่เสนอว่า "ยังหัวค่ำอยู่เลย พวกเราขับรถเล่นในเมือง ชมวิว คลายเครียดกันดีกว่า"
สวี่เนี่ยนเนี่ยนรับคำอย่างยินดี เอนตัวพิงเบาะข้างคนขับ มองวิวกลางคืนที่ผ่านไปนอกหน้าต่าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย
เฉาสวี่ขับรถ แล่นช้า ๆ ลัดเลาะไปตามถนนในจินหลิง สุดท้ายมาถึงถนนหวนหูซีทางทิศตะวันตก นอกสวนทะเลสาบเสวียนอู่ ที่นี่เป็นถนนค่อนข้างเงียบสงบรอบ ๆ สวนทะเลสาบเสวียนอู่ ห่างไกลจากความวุ่นวายในเมือง
ริมถนนสองข้างปลูกต้นหงถงไว้เต็ม สายลมยามเย็นพัดผ่าน ใบไม้เสียดสีกันดังซ่า ๆ แสงไฟถนนลอดผ่านช่องใบไม้ ทอดเงาดำด่างบนพื้น บรรยากาศเงียบสงัดเป็นพิเศษ
เฉาสวี่ค่อย ๆ จอดรถเทียบข้างทาง ดับเครื่องยนต์ ในรถเงียบลงในทันที เงาไฟถนนปกคลุมตัวรถ เหลือเพียงเสียงลมและเสียงใบไม้ดังแว่วเข้ามาจากนอกหน้าต่างเป็นครั้งคราว
เฉาสวี่หันมามองสวี่เนี่ยนเนี่ยน "ถามข้อสอบภาษาจีนหน่อย จอดรถแล้วทำอะไร? ที่รัก เข้ามานั่งตอบหน่อย"
สวี่เนี่ยนเนี่ยนมองเฉาสวี่อย่างยั่วยวน
มหาวิทยาลัยการเงินจินไฉ เฉาสวี่ลงทะเบียนที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย ขับรถ G63 เข้าไปจอดที่ใต้หอพักหญิง ลงจากรถ เปิดท้ายรถ ยกของที่ช็อปปิ้งวันนี้ออกมา ในนั้นมีไอโฟน 17PM สีส้มที่ซื้อวันหยุดสุดสัปดาห์ด้วย
ยื่นให้สวี่เนี่ยนเนี่ยนพลางพูดว่า "ให้ของขวัญเธออีกชิ้น พอดีสุดสัปดาห์ซื้อมาสองเครื่อง ฉันใช้สีดำ เรามาใช้มือถือแฟนด้วยกันนะ"