ในกลุ่มวีแชทของหอพัก เจิ้งปั๋วเหวินส่งข้อความ: [@เฉาสวี่ ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไมตอนปาร์ตี้เปิดเทอมครั้งแรกของสองห้องเรา นายถึงสร้างกลุ่มขึ้นมา สายตานายคมจริง ๆ เช้านี้ฉันเห็นเธอ สวยมาก ตกใจสุด ๆ ไม่คิดว่าโรงเรียนเราจะมีสาวระดับนี้ด้วย]
โจวเหล่ย: [ใคร ใครสวย?]
เจิ้งปั๋วเหวิน: [เด็กป้ายังไม่เคยมีแฟน ไป ๆ]
เฉาสวี่: [เงียบ ๆ ไว้ เรื่องพื้นฐาน]
ในห้องสมุดเงียบสงบ มีเพียงเสียงพลิกหนังสือและเสียงปลายปากกาเขียนหนังสือเบา ๆ บรรยากาศการเรียนรู้เข้มข้นเป็นพิเศษ
เฉาสวี่หาที่นั่งเงียบ ๆ ใกล้หน้าต่างแล้วนั่งลง ตั้งใจเรียนหนังสืออย่างเต็มที่
ต้วนเจียหนิงนั่งเป็นเพื่อนเขาอย่างว่าง่าย พอเบื่อ ๆ ก็เอาปลายเท้าเล็ก ๆ ขาวผ่องของตัวเองไปวางไว้ในฝ่ามือเฉาสวี่ ปล่อยให้เขาเล่นไปตามอำเภอใจ โดยไม่รบกวนการเรียนของเฉาสวี่แม้แต่น้อย
เบื่อ ๆ ต้วนเจียหนิงก็เอนกายไปพิงไหล่เฉาสวี่ คุยเล่นกับเขาเบา ๆ ถึงเรื่องขำ ๆ หลังกลับหอเมื่อวาน
"เมื่อวานฉันหิ้วของแบรนด์เนมที่เธอซื้อให้ฉันกลับหอ เป็นเหตุให้หลินอวี่ถิงอิจฉาตาร้อนเลยล่ะ"
"เธออิจฉาจนตาแดง เดินวนอยู่ข้าง ๆ พูดจาเปรี้ยว ๆ ตลอด เดี๋ยวก็ว่าเพี้ยน เดี๋ยวก็ด่าว่าไม่คุ้มราคา เดี๋ยวก็ว่าเธอเป็นเสือผู้หญิง ว่าฉันไม่ควรคบเธอเพื่อผลประโยชน์เล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้"
"แต่สายตากลับจ้องกระเป๋าและเครื่องสำอางของฉันไม่วางตา รู้ทันกันหมด ฉันไม่อยากสนใจเธอด้วยซ้ำ"