เสิ่นฮุ่ยหมิ่นนั่งเงียบๆ อยู่มุมห้อง ถือน้ำผลไม้ในมือ มองสวี่เนี่ยนเนี่ยนที่ถูกรายล้อมด้วยผู้คน และเฉาสวี่ที่ยิ่งดูโดดเด่นขึ้นเรื่อยๆ อย่างเงียบๆ รู้สึกจากใจว่าพวกเขาเป็นคู่รักที่น่ารักมาก
เฉาสวี่ประสบความสำเร็จขนาดนี้ ยังทะนุถนอมสวี่เนี่ยนเนี่ยนขนาดนี้ ตนเองก่อนหน้านี้ยังเป็นห่วงฟรีๆ กลัวว่าเฉาสวี่จะมายุ่งหรือจีบตัวเอง เขาเป็นผู้ชายที่ดีที่จริงใจและเก่งจริงๆ
[ระบบแจ้งเตือน: ค่าความประทับใจของเสิ่นฮุ่ยหมิ่นเพิ่มขึ้น 1 จุด ปัจจุบัน 32 จุด!]
บรรยากาศฝั่งผู้ชายผ่อนคลายและคึกคักกว่า ยกแก้วชนกัน พูดคุยกันอย่างออกรส
เจิ้งปั๋วเหวินถือแก้วเบียร์ยิ้มๆ พูดหยอกล้อ: "แกก้าวถึงจุดสูงสุดของชีวิตก่อนกำหนดแล้ว ไม่เสียทีที่พ่อบุญธรรมทั้งหลายสั่งสอนแกมา!"
เฉาสวี่ยกแก้วชนกับเขา: "เดี๋ยวจะทำให้แกมุดใต้โต๊ะ ให้แกเรียกพ่อ"
สวีเฮ่าเหรินเสริมด้วยความทึ่ง: "ที่เหลือเชื่อที่สุดคือพี่สวี่สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตัวเองทั้งหมด ใช้เวลาไม่นานก็เป็นตำนาน พรสวรรค์และความสามารถขนาดนี้ ในประวัติศาสตร์ของโรงเรียนเรา คงมีไม่กี่คนที่เทียบได้ใช่ไหม?"
เฉาสวี่ยิ้ม: "อย่ายกยอฉันมาก เดี๋ยวหัก เราเจียมตัวกันหน่อย คนเก่งยังมีอีกเยอะ เอาเป็นว่าดื่มด้วยกัน"
ระหว่างที่พูดหัวเราะกัน หัวข้อก็ย้ายไปที่โจวเหล่ย่
"เหลยจื่อ วันนี้ไปเดทกับรุ่นน้องอีกแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้าง"
"วิ่งรับใช้รุ่นน้องทุกวัน สุดท้ายเป็นยังไงบ้าง เล่ามาจริงๆ!"