ถ้าสวรรค์ให้โอกาสนายได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง นายยังจะปิดสะพานอยู่ไหม?
“ไม้ลอยน้ำของผมหายไปแล้ว!”
“ไม้ลอยน้ำของผมหายไปแล้ว!”
“ไม้ลอยน้ำของผมหายไปแล้ว!”
ในร้านเกมเก่าโทรมแห่งหนึ่ง
ชายหนุ่มสามคนกำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ ปิดสะพานกันอย่างเมามันที่ฐานอวกาศ
หลินเซียว จางเหวย และโจวเจี๋ยยืนอยู่ตรงหัวสะพาน ปืนสไนเปอร์กึ่งอัตโนมัติในมือกับการอพยพในนาทีที่สิบสอง ต่างประกาศให้ทั่วทั้งเมืองฐานอวกาศรับรู้ว่า
จุดอพยพถูกยึดครองแล้ว!
“ข้าคือจักรพรรดิหลู่ สยบศัตรูทั่วหล้าได้โดยแท้!”
ขณะนั้นเอง
เสียงปืนสามนัดจากตลาดมืดดังขึ้นอย่างเป็นจังหวะ ทำลายความเงียบสงบ!
หลินเซียวที่ยืนอยู่ตรงหัวสะพานได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเยาะ “ก็แค่หนูดิ้นรนเฮือกสุดท้ายเท่านั้น!”
กระสุนจากปืนกลมือไมโครกับปืนกลมือวัวป่ารัวถล่มหัวสะพาน “ไอ้หมาปิดสะพาน! แกฆ่าเพื่อนร่วมทีมฉัน! ยังขวางไม่ให้ฉันทิ้งกระเป๋าอีก! วันนี้แกไม่รอดแน่!”
“ฮ่า ๆ ๆ! ไอ้คนป่านี่บ้าไปแล้ว!” หลินเซียวหัวเราะลั่นเมื่อเห็นอีกฝ่ายเดือดดาล
แต่ในวินาทีถัดมา
เสียงตื่นตระหนกของจางเหวยดังขึ้นในช่องสื่อสารทีม “พี่เซียว แย่แล้ว! ทีมบอสจากทางท่าเรือก็มาแล้ว ผมใกล้จะต้านไม่ไหวแล้ว!”
หลินเซียวพูดอย่างใจเย็น “อย่าเพิ่งลน โจวเจี๋ย ไปช่วยจางเหวยทางสลิง”
“ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ”
ระหว่างที่พูดกัน
มีนกเหล็กตัวหนึ่งบินวนอยู่เหนือหัว พริบตาเดียวก็ถูกหลินเซียวใช้ปืนสไนเปอร์ยิงร่วงในนัดเดียว
หลินเซียวอุทานอย่างประหลาดใจ “ยังมีมือฉมังอีกเหรอ?”
ขณะนั้นเอง
สะพานแขวนฝั่งตะวันออกส่งเสียงครืนครั่น คนสวมเกราะปีกเงินสามคนปรากฏตัวอย่างอลังการ “อูลูลู่ แกสร้างความแค้นให้คนทั้งแมป วันนี้คงออกจากฐานอวกาศนี่ไปไม่ได้แล้ว!”
หลินเซียวไม่ใส่ใจเช่นเดิม “ก็แค่นกน้อยสามตัว พวกชอบก่อกวนชาวบ้าน ข้าคนเดียวก็สยบได้แล้ว!”
“ฉันว่าไม่แน่หรอก” เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง
หลินเซียวหันขวับ เงาร่างสามคนเดินออกมาจากใต้สะพาน ที่แท้ก็คือสามพี่น้องเปียท!
“ไม่คิดเลยว่าพวกแกจะมาด้วย!”
“แค่คิดว่าจะได้กำจัดทีมที่เก่งที่สุดในห้องสีน้ำเงิน แล้วยังต้องมาเจอแกอีก พวกเราก็กินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว!”
“ถึงอย่างนั้น วันนี้พวกแกก็อย่าหวังว่า...”
“ตึง ตึง ตึง...”
เสียงสลิงดังตามมาติด ๆ
โล่สามอันตกลงบนสะพาน ส่งเสียงกระแทกจนสีหน้าหลินเซียวเปลี่ยนไปทันที!
“พวกผีเปียกน้ำสามคนนั่นก็มาด้วยเหรอ!”
ทีมดีปบลูก็พูดทำนองเดียวกัน “แค่คิดว่าจะได้กำจัดทีมที่เก่งที่สุดในโซนลอยน้ำ แล้วยังต้องมาเจอแกอีก พวกเราก็กินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว!”
“ให้ตายสิ...” หลินเซียวกัดฟัน
“พี่เซียว”
จางเหวยกับโจวเจี๋ยที่อยู่ทางจุดอพยพก็ถอยกลับมาหาหลินเซียวเช่นกัน
จากที่เขารู้จักทั้งสองคน แค่พวกเขาจับมือกันรับมือผู้ช่วยสองคนของบอสก็เหลือเฟือแล้ว
จางเหวยพูดอย่างตื่นตระหนก “จบแล้ว นอกจากทีมบอสแล้ว ยังมีคนจากทีมไต้ฝุ่นกับทีมไนโตรเจนตามมาด้วยอีกสองคน ฝั่งท่าเรือต้านไม่อยู่แล้วครับ”
ส่วนโจวเจี๋ยพอเห็นคนจากทั่วทั้งแมปมากันหมด ก็เงียบไปทันที
“อูลูลู่ วันนี้ฉันอยากเห็นนักว่าแกจะหนีไปไหน!” โซย่าพาคนกลุ่มหนึ่งเข้ามา ล้อมพวกเขาสามคนไว้จนมิด
จางเหวยถอนหายใจ “ไม่คิดเลยว่าคนทั้งแมปจะไม่มีใครตายจนถึงนาทีที่สิบสอง แค่จะมาแย่งจุดอพยพ ทุกคนก็มากันครบเลย!”
โจวเจี๋ยยิ่งเดือดดาล “คอมโบของพวกแกนี่มันเล่นสกปรกยิ่งกว่าพวกเราอีกนะ!”
หลินเซียวกลับสงบนิ่งราวกับยอมรับชะตาผู้ชนะและผู้แพ้ “น่าเสียดาย... รูปหมู่ครอบครัวในกระเป๋าคงไม่ได้ใช้แล้ว”
โซย่ากอดอก เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงหยิ่งผยอง “พวกแกสามคนโยนปืนทิ้ง ถอดแผงกระสุนออก ฉันยังพอไว้ชีวิตพวกแกได้!”
“ใช่แล้ว! รีบวางอาวุธและยอมจำนนซะ!”
หลินเซียวมองตัวนับถอยหลังการอพยพที่อยู่ไกลออกไป “จริงแท้... อาทิตย์ลาลับ ลมวสันต์จันทราสารท เรื่องแพ้ชนะล้วนว่างเปล่า”
ทั้งสามสบตากัน ก่อนจะยกปืนสไนเปอร์กึ่งอัตโนมัติขึ้นโดยไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย!
“ปัง ปัง ปัง!”
“อ๊าก!”
โจวเจี๋ยล้มลงเป็นคนแรก ก่อนถูกยิงซ้ำ จางเหวยตามมาติด ๆ!
หลินเซียวเผชิญหน้ากับแนวปืนหลายสิบกระบอก หัวเราะลั่นพร้อมเหนี่ยวไก “ส่งฉันกลับหน่วยปฏิบัติการพิเศษไปเลย—!”
“รอบหน้า! ฉันก็จะปิดสะพานอีก—!!!”
“ปฏิบัติการล้มเหลว—”
ทั้งสามมองหน้าจอ ต่างพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่เก่ง แต่เพราะศัตรูเก่งเกินไปจริง ๆ!
ทันใดนั้น แสงสีขาววาบขึ้นมา
สติของทั้งสามพร่าเลือนในชั่วพริบตา
โลกคู่ขนาน
ปีที่ 1 แห่งชะตาชาติ กฎเกณฑ์ของดาวบลูถูกเขียนขึ้นใหม่โดยสิ้นเชิง
เกมถ่ายทอดสดทั่วโลกที่มีชื่อว่า “สงครามชะตาชาติ โอเปอเรเตอร์” กลายเป็นเดิมพันเพียงหนึ่งเดียวต่อชะตากรรมของทุกประเทศ
ค้นหา สู้รบ ถอนกำลัง กล่าวคือ ค้นหาเสบียง สังหารศัตรู และถอนกำลังให้สำเร็จ
ผู้ชนะ ชะตาชาติรุ่งเรือง ส่วนผู้แพ้ต้องเผชิญภัยพิบัติและหายนะ!
ในเวลานี้ ดวงตาหลายพันล้านคู่ทั่วโลกกำลังจับจ้องเฉินโม่ ตัวแทนของมังกรเซียนอย่างไม่กะพริบ!
มังกรเซียน อันดับโลกที่ 32
ซากุระ อันดับโลกที่ 9
ช่องว่างระหว่างกันกว้างราวฟ้ากับเหว
เฉินโม่สวมเกราะระดับสอง กอดปืนเอ็ม16 รุ่นพื้นฐาน นอนหมอบตัวสั่นอยู่ใต้ตอม่อสะพานของฐานอวกาศ
เขาไม่กล้าขยับ
ข้อความในห้องถ่ายทอดสดของมังกรเซียนเดือดพล่านแล้ว
“ให้ตายสิ! เฉินโม่ แกยืนขึ้นมาสู้สิวะ!”
“จะให้ยืนทำไม? กระสุนระดับสองของเขายิงใส่เกราะระดับห้าของซากุระเนี่ยนะ? ยิงขาก็ยังแทบไม่เข้า!”
“นี่มันการแข่งขันชะตาชาติบ้าอะไรกัน? นี่มันการประหารชัด ๆ!”
“คนเก่งจริง ๆ! หมดทางแล้วถึงเข้ามาแบบแล่นดาบเปล่า แต่ดันไม่รู้จักแมปด้วยซ้ำ!”
“ไอ้หมาซากุระ อย่ารังแกกันให้มากนัก!”
กลุ่มผู้เล่นสามคนจากซากุระ ฮิงาวะ อิตะอิเตะ ซาโต้ โคบายาชิ และมิจินะ จูโร่ สวมเกราะระดับห้า ถือปืนเอ็ม7แต่งเต็ม เดินอาด ๆ เข้าไปในอุโมงค์ใต้สะพาน
ฮิงาวะ อิตะอิเตะใช้ปากกระบอกปืนเชยหมวกเหล็กของเฉินโม่ขึ้น พร้อมพูดเยาะเย้ยว่า
“ไอ้หมูมังกรเซียน พวกแกตอนนี้ก็เป็นได้แค่หนูเท่านั้น”
“เจียเฮาคนเก่งในอดีตน่ะเหรอ? ตัวตลกที่ถูกยิงขาจนเหมือนโดนเข้าสิง ตอนนี้คงยังอยู่โรงพยาบาลจิตเวชสินะ?”
ดวงตาเฉินโม่แดงก่ำ จู่ ๆ เขาก็พุ่งตัวขึ้นมาเหนี่ยวไก
กระสุนยิงใส่เกราะระดับห้าของฮิงาวะ อิตะอิเตะ เกิดประกายขาววาบเป็นสาย แต่แม้แต่เกราะก็ยังไม่ทะลุ
ฮิงาวะ อิตะอิเตะกลับฟาดเขาล้มลงกับพื้นด้วยพานท้ายปืน
“ยิงสิ ยิงต่อเลย”
“เกราะระดับหกของพวกแกล่ะ? ปืนแต่งเต็มของพวกแกล่ะ? อ้อ เกือบลืมไป เจียเฮาไพ่ตายของพวกแก ก่อนหน้านี้ที่ฐานอวกาศก็ถูกอาจารย์ฉันใช้ปืนพกกระจอก ๆ ยิงขา ปืนแต่งเต็มยังไม่มีโอกาสได้ลั่นไกเลยด้วยซ้ำ”
“หลังพนันหมดตัวแล้ว ไม่นึกเลยว่าตอนนี้พวกแกจะทำได้แค่แล่นดาบเปล่าเป็นหนู”
“พวกแกยังมีหน้ามาเล่นโอเปอเรเตอร์อีกเหรอ?”
เฉินโม่ถูกซาโต้ใช้มีดกรีดเกราะระดับสองออก จากนั้นมิจินะ จูโร่ก็ยิงข้อเท้าเขาทะลุสองนัด จนเขาร้องโหยหวน
ผู้คนทั่วทุกหนแห่งในมังกรเซียนขว้างโทรศัพท์ทิ้ง ดวงตาแดงก่ำกันนับไม่ถ้วน
นานมาแล้ว
มังกรเซียนยังเป็นอันดับสองของโลก
วันนั้น มูลค่าคลังเก็บของทั้งหมดในมังกรเซียนถูกนำไปเดิมพันครั้งใหญ่!
ทุกคนเชื่อมั่นว่าฝีมือยิงของเจียเฮาจะไม่มีทางแพ้!
และเขาก็ไม่ได้แพ้จริง ๆ เพียงแต่...
มีคนคนหนึ่งนอนหมอบอยู่บนพื้น แล้วชักปืนจี18ออกมา!
ฉวยจังหวะที่เจียเฮากำลังฮึกเหิมและไม่ทันระวัง...
นับแต่นั้นเป็นต้นมา
มังกรเซียนร่วงจากอันดับสองลงสู่อันดับสามสิบสอง และไม่อาจเงยหน้าขึ้นมาได้อีก
ตอนนี้ซากุระยังจะบดขยี้ศักดิ์ศรีสุดท้ายของมังกรเซียนบนสะพานใหญ่ของฐานอวกาศแห่งนี้อีก
“พอแล้ว เล่นจนเบื่อแล้ว”
มิยาโมโตะเล็งท้ายทอยของเฉินโม่ ก่อนเหนี่ยวไก
เสียงปืนดังขึ้นนัดหนึ่ง
เฉินโม่ล้มลงในกองเลือด ภาพถ่ายทอดสดดับมืดลง
ประกาศทั่วโลก:
【เฉินโม่ ผู้เล่นคนสุดท้ายของมังกรเซียน ถูกฮิงาวะ อิตะอิเตะ ผู้เล่นจากซากุระสังหาร】
【ผู้เล่นมังกรเซียนทุกคนถอนกำลังไม่สำเร็จในรอบนี้ บทลงโทษชะตาชาติเริ่มทำงาน】
【สามเมืองทางตะวันออกของมังกรเซียนเผชิญแผ่นดินไหว สึนามิ และผลผลิตอาหารลดลง อายุขัยของประชาชนลดลง 1%】
ชายฝั่งของมังกรเซียนมีเสียงสัญญาณเตือนดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า
ผู้คนมองท้องฟ้าที่กลายเป็นสีแดงเลือดอย่างสิ้นหวัง
【จำนวนผู้เข้าแข่งขันที่เหลือของมังกรเซียน: ศูนย์】
【ตรวจพบผู้เข้าแข่งขันสำรอง กำลังเกณฑ์ตัวโดยบังคับ—】
【ล็อกเป้าหมายการเกณฑ์ตัวแล้ว—】
【หลินเซียว จางเหวย โจวเจี๋ย】