ส่วนลูกเสือตัวแรกที่ตายไปแล้ว กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วด้วยพลังปราณมังกรที่ช่วยซ่อมแซม เพราะเพิ่งตายไปไม่นาน
หลังจากฟื้นขึ้นมา สายตาของเจ้าน้อยตัวนี้ก็มีแววฉลาดขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ มันวิ่งไปที่ข้างตัวเฉินเอ้อจู้ แล้วเอาหน้าถูกับขาของเขาไม่หยุด ท่าทางเหมือนกำลังแสดงความรักใคร่อย่างมาก
เฉินเอ้อจู้เห็นเจ้าสองตัวนี้เข้ามาใกล้ชิดกับเขาขนาดนี้ก็ดีใจ ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ผิด ดูเหมือนไม่ได้ช่วยพวกมันฟรีๆ!”
อู๋ชิงอวี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ มองตะลึงไปนานแล้ว ตอนนี้เห็นเฉินเอ้อจู้ช่วยชีวิตลูกเสือทั้งสองตัวได้ เธอก็ดีใจสุดขีด รีบวิ่งเข้ามา
แต่ลูกเสือทั้งสองตัวกลับทำหน้าขู่คำรามใส่เธอ ท่าทางเหมือนกำลังเตือนไม่ให้เธอเข้ามาใกล้
เฉินเอ้อจู้เห็นแบบนั้นก็ยิ้มแล้วพูดว่า “พวกเธอห้ามไม่มีมารยาท เธอเป็นเพื่อนของฉัน!”
ลูกเสือทั้งสองตัวนี้หัวโตๆ ท่าทางน่าเอ็นดู เหมือนจะฟังเข้าใจจริงๆ อู๋ชิงอวี่จึงย่อตัวลง พยายามยื่นมือไปลูบลูกเสือสุดน่ารักทั้งสองตัว แต่เจ้าน้อยทั้งสองกลับไม่อยากให้เธอลูบ วิ่งไปที่เท้าเฉินเอ้อจู้แล้วเอาหน้าถูกับขาเขา
เห็นแบบนั้น อู๋ชิงอวี่ก็หน้ามุ่ยด้วยความงอน ขณะเดียวกันก็รู้สึกแปลกใจในใจ
“พี่เอ้อจู้ เจ้าสองตัวนี้เหมือนจะฟังภาษาของพี่ได้นะ!”