“ผู้อาวุโสเฉิง ดูสิครับ หวังจื้อเฉียงสูงแค่ 1.7 เมตร เตี้ยกว่าหวังเจี้ยนเย่ผู้ตาย 5 เซนติเมตร เขายืนอยู่ด้านหลังหวังเจี้ยนเย่แล้วเหวี่ยงค้อนในแนวขวาง หากต้องการฟาดให้โดนบาดแผลที่อยู่ค่อนข้างสูงตรงตำแหน่งนี้ การออกแรงย่อมติดขัดมาก”
“อีกอย่าง ด้วยส่วนสูงของเขา วิถีการเหวี่ยงแขนควรพุ่งเฉียงขึ้น บาดแผลจากแรงกระแทกก็ควรเป็นแนวเฉียงขึ้นเช่นกัน ไม่มีทางเรียบมนและมีแรงกระแทกเบาแบบนี้”
“แต่หวังชุนเหมยไม่เหมือนกัน เธอสูง 1.77 เมตร สูงกว่าผู้ตาย 2 เซนติเมตร” เสิ่นหมิงวิเคราะห์ต่อ
“ถ้าหวังชุนเหมยยืนอยู่ด้านหลังหวังเจี้ยนเย่ แล้วใช้มือขวาจับค้อนเหวี่ยงในแนวขวาง ความได้เปรียบด้านส่วนสูงจะทำให้วิถีค้อนยกสูงขึ้นเอง พอดีกับตำแหน่งกลางกระดูกท้ายทอย”
“ยิ่งไปกว่านั้น โดยทั่วไปผู้หญิงมีแรงน้อยกว่าผู้ชาย นี่อธิบายได้ว่าทำไมรอยยุบของบาดแผลจึงลึกเพียง 0.5 เซนติเมตร ไม่ได้ทำให้เกิดความเสียหายร้ายแรงกว่านี้ ซึ่งสอดคล้องกับลักษณะการออกแรงของผู้หญิงมากกว่า”
เฉิงเจียเย่เดินไปยังกระดูกโครงร่าง แล้วทำท่าเหวี่ยงค้อนเลียนแบบคนสูง 1.77 เมตรตามการวิเคราะห์ของเสิ่นหมิง ผลปรากฏว่าวิถีค้อนพุ่งตรงไปยังบาดแผลบนกะโหลกพอดี การออกแรงก็ลื่นไหลขึ้นมาก
“ยังมีอีกจุดหนึ่งครับ” เสิ่นหมิงเสริม “ในคำให้การของหวังชุนเหมย เธอบอกว่าตอนนั้นอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย เมื่อเห็นหวังเจี้ยนเย่ เธอจะไม่รู้สึกหวั่นไหวเลยหรือครับ?”
“หวังจื้อเฉียงบอกว่าลงมือเพราะหวังเจี้ยนเย่ข่มขู่เขา แต่ถ้าคนลงมือเป็นหวังชุนเหมย แรงจูงใจจะสมเหตุสมผลกว่าหรือเปล่า?”
“เธอกำลังตั้งท้องลูกของหวังเจี้ยนเย่ ถูกเขาบ่ายเบี่ยงและข่มขู่ โอกาสที่เธอจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้วลงมือจึงมีมากกว่า”