“วันที่ 26 สิงหาคม 2012 เวลา 6 นาฬิกา 30 นาที มีนักตกปลาสี่คนซึ่งกำลังตกปลาอยู่ที่อ่างเก็บน้ำเทียนหู พบถุงพลาสติกสีดำใบหนึ่งบริเวณโค้งน้ำ”
“ถุงพลาสติกเหม็นมาก พวกเขาเคยได้ยินคำคล้องจองเกี่ยวกับกระเป๋าเดินทางกับกระสอบสานที่แพร่กันอยู่บนอินเทอร์เน็ตมาบ้าง จึงอยากรู้อยากเห็นและเปิดดู”
เหลยเชายืนอยู่ด้านหน้า ชี้ภาพบนจอด้วยมือขวา “นี่คือภาพจากที่เกิดเหตุแห่งแรก”
ภาพถ่ายคมชัดมาก ถุงขยะสีดำอยู่ห่างจากระดับน้ำของอ่างเก็บน้ำเพียงครึ่งเมตร ปากถุงมัดแน่นสนิท มีเพียงด้านหนึ่งที่ถูกของบางอย่างกรีดเป็นรอย จนชิ้นส่วนศพด้านในโผล่ออกมา
เสิ่นหมิงซึ่งเรียนด้านนิติเวชดูออกทันทีว่า ชิ้นส่วนศพเกิดการกลายเป็นขี้ผึ้งศพ เนื่องจากถูกเก็บไว้ในถุงพลาสติกปิดสนิทและอยู่ใต้น้ำเป็นเวลานาน ไขมันจึงเกิดการสะพอนิฟิเคชัน กลายเป็นสารคล้ายขี้ผึ้งสีเหลืองขาว
ชิ้นส่วนศพยังไม่กลายเป็นกระดูกทั้งหมด ยังคงมีเนื้อเยื่อที่กลายเป็นขี้ผึ้งและพังผืดหลงเหลืออยู่บางส่วน
เสิ่นหมิงประหลาดใจเล็กน้อย จึงหันไปมองเฉินหมินที่อยู่ข้าง ๆ โดยไม่รู้ตัว เขาสงสัยว่าถุงพลาสติกที่ปิดสนิทใบนี้ไม่ถูกก๊าซจากการเน่าเปื่อยของศพดันจนแตกได้อย่างไร ช่างแปลกจริง ๆ
“ในถุงใบนี้บรรจุแขนขาของผู้ตาย ชิ้นส่วนศพเกิดการกลายเป็นขี้ผึ้งศพแล้ว คาดว่าเสียชีวิตมาประมาณ 4 ปี”
“เรากำหนดให้ถุงชิ้นส่วนศพใบแรกเป็นหมายเลขหนึ่ง และยืนยันตัวตนของผู้ตายหมายเลขหนึ่งได้ทันที”
เหลยเชาพูดพลางกดรีโมตในมือ หน้าจอกะพริบวูบหนึ่ง ก่อนปรากฏภาพหญิงสาวอายุราว 20 กว่าปี
“ซุนเหมี่ยว เกิดปี 1983 ครอบครัวแจ้งคนหายเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2006 ก่อนหายตัวไปเคยทำงานในสถานบริการบางแห่งของอำเภอเทียนหู”