“ผู้บัญชาการ ผู้บัญชาการ ชุดสังเกตการณ์ที่ 1 รายงาน ลุงจ้าวแทรกซึมเข้าไปแล้ว รอบ ๆ มีชาวบ้าน 7 คนกำลังรับซื้อของเก่าอยู่”
“เฝ้าสังเกตต่อไป อย่าทำอะไรเกินจำเป็น รอให้ลุงจ้าวกลับมารายงานสภาพแวดล้อมโดยละเอียด”
หวังเทียนเลี่ยงพอใจมาก คนที่ออกปฏิบัติงานภาคสนามย่อมไว้ใจได้กว่าพวกที่นั่งทำงานในสำนักงานอยู่บ้าง รับซื้อของเก่าได้แนบเนียนเอาการ
“ชุดสังเกตการณ์ที่ 1 ดูซิว่าลานบ้านของผู้ต้องสงสัยมีความเคลื่อนไหวอะไรไหม”
“ไม่มีความเคลื่อนไหวครับ”
“ส่งสัญญาณให้ลุงจ้าว อย่าเสียเวลานานเกินไป รับซื้อได้พอสมควรแล้วก็ออกมา”
“รับทราบครับ”
หัวหน้าชุดสังเกตการณ์ที่ 1 ส่งสัญญาณได้แนบเนียนสุด ๆ แกล้งโทรศัพท์ไปถามเรื่องของในฐานะคนในครอบครัว พูดคุยสัพเพเหระสองสามคำ แล้วแฝงการเร่งรัดเข้าไปอีกสองสามประโยค ลุงจ้าวต้องฟังออกแน่
ลุงจ้าววางสายแล้วไม่รอช้า รีบนับของเก่าของทุกคนให้ครบ ใช้เวลาเพียงสิบกว่านาทีก็ถอนตัวออกมา แล้วขี่รถสามล้อมายังจุดที่หวังเทียนเลี่ยงอยู่
“ผู้กองจ้าว มาดูแผนที่ดาวเทียมตรงนี้หน่อย มีจุดไหนผิดปกติบ้าง ช่วยเสนอความเห็นที” หวังเทียนเลี่ยงกวักมือเรียกลุงจ้าว ก่อนเดินไปยืนข้างกำแพง มองแผนที่ที่แขวนอยู่บนนั้นพลางถาม
“ด้านหลังต้องเพิ่มคนอีก บ้านเขามีพื้นที่ราบทอดยาวอยู่ด้านหลัง กำลังคนฝั่งนั้นคงไม่พอแน่”
“มีอีกไหม?”
“ถนนสองสายทางตะวันออกกับตะวันตกอยู่ห่างกันเกินไป ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินอาจรับมือไม่ทัน ตรงกลางจะมีช่องว่าง ผมเสนอให้ตอนเริ่มปฏิบัติการ ขยับกำลังจากถนนทั้งสองฝั่งเข้ามาพร้อมกัน”