ห้องสอบสวนสองห้องของสำนักงานตำรวจมณฑลเปิดไฟสว่างตลอด 2 วัน 2 คืน แม้แต่เครื่องปรับอากาศก็ถูกตั้งไว้ที่ 14 องศา ช่องลมเป่าตรงไปทางเก้าอี้เหล็ก ลมเย็นพัดกระแทกร่างคนร้ายราวกับเศษน้ำแข็งบาดผิว
ทั้งสองคนอดทนอยู่ 2 วันโดยไม่ปริปาก เจ้าหน้าที่สอบสวนต้องสวมเสื้อคลุมทหารหนา ๆ ทุกครั้งที่เข้าไป ตามระเบียบแล้ว หากไม่สอบสวน คนร้ายก็จะได้พัก แต่หวังเทียนเลี่ยงไม่มีทางปล่อยให้พวกมันสมใจ
สองวันต่อมา ซุนฮ่าวก็ถูกพาตัวเข้าห้องสอบสวน หลี่เจี้ยน จ้าวเหล่ย และซุนฮ่าวถูกแยกไปอยู่คนละห้อง ซุนฮ่าวซึ่งถูกยิงได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่าเล็กน้อย เพราะถูกใส่กุญแจมือไว้เพียงข้างเดียว
แผลถูกยิงที่แขนขวาของเขาได้รับการเย็บลวก ๆ ที่โรงพยาบาลเพียงไม่กี่เข็ม พันผ้าก๊อซไว้ชั้นหนึ่ง แม้แต่ยาฉีดแก้อักเสบก็ยังฉีดไม่ครบคอร์ส ก็ถูกพาตัวเข้าห้องสอบสวนทันที บางครั้งยังมีรอยเลือดซึมออกมานอกผ้าก๊อซ เปียกแล้วแห้ง แห้งแล้วเปียก
เพราะยังเป็นเดือนพฤษภาคม เสื้อคลุมของทั้งสามคนจึงมีเพียงซุนฮ่าวที่บาดเจ็บและถูกขังไว้ในลานเท่านั้นที่ได้สวม ส่วนสองคนที่กระโดดลงมาจากตึกมีเพียงเสื้อแขนยาวคนละตัว เมื่ออยู่ในห้องสอบสวนที่อุณหภูมิต่ำก็หนาวสั่นไม่หยุด
เรื่องที่พวกมันฆ่าหลินเฉียงถือเป็นข้อสรุปแล้ว อย่าว่าแต่จะปล่อยให้หนาวอยู่พักหนึ่งเลย ต่อให้ต้องยอมสละเครื่องแบบตำรวจและเขียนรายงานสำนึกผิดหลายฉบับ พวกเขาก็ต้องทำให้คนพวกนี้ชดใช้
ตำรวจที่ทำหน้าที่สอบสวนผลัดกันเฝ้าเวรละ 2 คน ทุกคนห่อหุ้มร่างด้วยเสื้อคลุมทหารหนา ๆ ตั้งปกเสื้อขึ้น มือถือกระติกเก็บความร้อนที่ใส่ชาขิงร้อนจัดไว้ จิบแล้วความอุ่นก็แผ่ซ่านถึงท้อง แต่เมื่อหันมามองผู้ต้องหา แววตากลับเย็นเยียบราวกับชุบด้วยน้ำแข็ง