ดาบทหารเนปาลถูกยกขึ้นสูง
คมดาบโค้งกลับสะท้อนแสงเย็นเยียบเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวกลางลำแสงสีซีด
มันฟาดลงใส่นิ้วหัวแม่มือซ้ายของลู่ยวนพร้อมเสียงหวีดหวิว
“ถุย”
ลู่ยวนจุ๊ปาก
ไม้จิ้มฟันที่ชุ่มน้ำลายจนนิ่มถูกพ่นออกจากปาก ตกลงบนพื้นปูนที่เต็มไปด้วยฝุ่นดิน
ก่อนหน้านี้เขากินเชอร์รีอยู่ในวิลล่ากลางภูเขา เลยหยิบไม้จิ้มฟันข้างจานผลไม้ติดมือมาด้วย
หัวหน้าแก๊งชะงักไปครึ่งวินาที
ตัวประกันกำลังจะตายอยู่รอมร่อ ยังจะถุยไม้จิ้มฟันออกมาทำไมกัน?
ยังไม่ทันที่เขาจะคิดหาคำตอบได้
“แกร๊ก”
สายรัดพลาสติกสีดำสำหรับรัดของหนักที่ขาดออกจากกัน เลื่อนหลุดจากข้อมือลู่ยวนตกลงพื้น
มือที่กำดาบของหัวหน้าแก๊งค้างอยู่กลางอากาศ
ในสายรัดมีฟันเฟืองเหล็กแบบล็อกทางเดียว
ไม่ต้องพูดถึงการดิ้นให้หลุด แค่ใช้คีมตัดลวดตัดยังลำบาก
แต่เขาใช้เศษไม้แหลม ๆ แทงแคะอยู่ข้างหลังแค่สองที ก็แกะมันออกได้แล้วงั้นหรือ?
ลู่ยวนไม่ปล่อยให้เขายืนอึ้งนาน
เขาเกร็งหน้าท้องอย่างฉับพลัน แล้วพุ่งลำตัวท่อนบนไปข้างหน้าราวกับสปริงดีด
ระยะห่างหดสั้นลงในพริบตา
มือซ้ายของลู่ยวนพุ่งออกไปจากมุมประหลาด นิ้วโป้งกับนิ้วชี้หนีบข้อมือขวาที่หัวหน้าแก๊งใช้ถือดาบได้อย่างแม่นยำ
นิ้วหัวแม่มือกดลงบนร่องกระดูกเรเดียสอย่างแรง
หัวหน้าแก๊งรู้สึกชาครึ่งแขน ราวกับถูกไฟฟ้าแรงสูงช็อต
นิ้วทั้งห้าคลายออกทันที
ดาบร่วงลงมา
ลู่ยวนใช้มือขวาคว้าด้ามไว้ได้อย่างมั่นคง
เขาบิดข้อมือโดยไม่ใช้คมดาบ
กำใบดาบกลับด้านแน่น แล้วใช้ฐานด้ามทองเหลืองตันฟาดเข้าที่เส้นเลือดใหญ่ข้างคอด้านซ้ายของหัวหน้าแก๊ง