โชคดีที่ท่านชุยครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง มิได้สังเกตเห็นเด็กน้อยข้างกาย มีรุ่นพี่หวังดีเอ่ยเตือนว่า "พี่ชิงอี้ รีบเรียกน้องสาวท่านมาเถิด ทำให้ท่านชุยโกรธเข้าคงไม่ใช่เรื่องสนุก"
ทว่าไม่ทันที่หลินชิงอี้จะเดินเข้าไป นั่วนั่วก็ละมือจากชายคลุมของท่านชุยเสียแล้ว นางน้อยปีนขึ้นไปบนขั้นบันไดแท่นหินด้วยตนเอง สองมือน้อยออกแรงดันหมากสีขาวตัวหนึ่ง ย้ายมันไปไว้ที่อื่น แล้วดันหมากสีดำอีกตัว ในที่สุดก็ขยับหมากสีขาวอีกตัวหนึ่ง จากนั้นจึงหยุดลงอย่างเหนื่อยหอบ
เหล่าบัณฑิตต่างตกใจกลัวจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ หมากตกหมากนี้คือสมบัติล้ำค่าประจำสำนักหงเหวิน เล่ากันว่าหมากตกนี้เป็นผลงานของท่านเหอหมิง ผู้ก่อตั้งสำนักหงเหวินทิ้งไว้ บัดนี้กระดานหมากถูกเด็กน้อยผู้นี้ทำจนผิดรูปผิดร่างไปสิ้น
บัณฑิตเหล่านั้นมองหลินชิงอี้อย่างเห็นใจ "พี่ชิงอี้ ท่านแย่แล้ว น้องสาวท่านทำลายสมบัติล้ำค่าประจำสำนักหงเหวินของเราเสียแล้ว"
หลินเฟิงเสียใจจนแทบอยากตาย เขาควรจะจูงนั่วนั่วไว้ให้ดีแท้
ชั่วพริบตา ทุกคนก็เงียบสงัด รอคอยให้ท่านชุยระเบิดโทสะ แต่นั่วนั่วผู้เป็นต้นเหตุกลับไม่รู้เลยว่าตนก่อเรื่องใหญ่หลวงเพียงใด ยังคงยิ้มร่ามองท่านชุยพลางเอ่ยว่า "ท่านปู่ หูของท่านไม่ค่อยดีหรือไร ข้าเรียกท่านหลายครั้งแล้วท่านก็ไม่ได้ยิน สิ่งนี้ข้าช่วยท่านแก้ออกแล้ว"
ผู้คนในที่นั้นยืนสงบนิ่ง ต่างชำเลืองมองท่านชุยเป็นพัก ๆ เพื่อดูว่าเขาจะตอบสนองอย่างไร หลินชิงอี้และถังหว่านฉิงต่างก้าวออกมาข้างหน้าอย่างไม่นัดหมาย ภัยที่นั่วนั่วก่อขึ้น พวกเขาต้องยอมรับแทนนาง
ทันใดนั้น ท่านชุยก็หัวเราะลั่น "ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ กระดานหมากนี้ช่างลึกซึ้งยิ่งนัก ไม่คิดว่าวิธีแก้จะง่ายดายเพียงนี้ เด็กน้อย มานี่เถิด"