เดิมทีแถบสวนเหมยหยวนนี้ เพราะสภาพอากาศสบาย ทิวทัศน์งดงาม เมื่อหลายปีก่อน ผู้มีอำนาจวาสนาต่างซื้อที่ดินสร้างคฤหาสน์ตำหนักตากอากาศในละแวกนี้ ช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิย่างต้นฤดูร้อน ผู้คนนิยมมาชมความงามของฤดูกาล โดยเฉพาะคนหนุ่มสาว นี่เป็นช่วงเวลาที่ทุกคนถือเป็นธรรมเนียมว่าจะไม่เข้มงวดเรื่องการแบ่งแยกชายหญิงมากนัก ดังนั้นชายหนุ่มหญิงสาวจำนวนมากจึงอาศัยข้ออ้างในการเที่ยวชมฤดูกาลมาดูตัวผู้ที่หมายปอง
บัดนี้ ช่วงเวลายังเช้าอยู่ เซียวจิ่งเซวียนจึงเอ่ยถามเช่นนี้
ขันทีน้อยจี๋เสียงที่คอยปรนนิบัติอยู่ตรงหน้าเซียวจิ่งเซวียนสืบความจนกระจ่างก่อนแล้ว ชำเลืองมองหลินชิงอวิ๋นพลางกล่าว "ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด เมื่อวานองค์หญิงและคณะมาถึง วันนี้จึงมีคุณหนูสูงศักดิ์ตามมาอย่างต่อเนื่อง ตกบ่ายมีคุณชายมากมายมาด้วย"
เซียวจิ่งช่านผู้ปิดปากไม่อยู่ที่สุดเหลือบมองหลินชิงอวิ๋นแล้วเข้าใจในฉับพลัน "คุณหนูพวกนั้นมุ่งมาที่ท่านแม่ทัพน้อยหลินน่ะสิ ชิงอี้ พี่ชายท่านนี่เนื้อหอมเหลือเกิน"
เกรงพี่ใหญ่จะลำบากใจ หลินชิงอี้จึงอธิบาย "อย่าพูดเหลวไหล ยังมีคุณชายมากมายมาด้วยนะ"
สีหน้าเซียวจิ่งช่านเปลี่ยนไปมา "มิจริงกระมัง พี่ใหญ่ของท่านยังกินทั้งชายทั้งหญิงอีกหรือ"
คำโง่เง่าเช่นนี้ทำให้หน้าของหลินชิงอวิ๋นร้อนผ่าวขึ้นแดงบ้างซีดบ้างเป็นระลอก นั่วนั่วยังเติมฟืนใส่ไฟถามอีก "กินทั้งชายทั้งหญิงหมายความว่าอย่างใดหรือ"
"ก็คือทั้งชายและหญิงต่างชื่นชอบพี่ใหญ่ของเจ้าไง" คำอธิบายของเซียวจิ่งช่านเพิ่งหลุดจากปาก ศีรษะก็ถูกตีดังปั่กทีหนึ่ง
เซียวจิ่งช่านกุมศีรษะพลางว่า "พี่รอง อย่าตีอีกเลย ข้าเดิมทีก็ไม่หัวไวอยู่แล้ว"