เมิ่งฝูหยงกับถังอิงบังเอิญถูกจัดให้มาอยู่สำนักอาภรณ์ด้วยกัน พวกนางเป็นสาวงามที่เพิ่งเข้าวัง ย่อมทำได้เพียงงานหยาบอย่างการตัดเย็บเสื้อผ้า
ถังอิงเตรียมตัวมาอย่างดี รู้ว่าสาวงามธรรมดาที่อยากจะก้าวกระโดดข้ามผ่านประตูมังกร นี่คือเส้นทางที่ต้องผ่าน
ส่วนเมิ่งฝูหยงไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนเลย คิดว่าเมื่อเข้าวังแล้ว ต่อให้ไม่ได้รับพระเมตตา ก็นับว่าเป็นนายผู้หนึ่ง ความแตกต่างอย่างใหญ่หลวงทำให้นางปรับตัวไม่ทัน
บิดามารดาเตรียมเงินมาให้นางไม่น้อย ก็เพื่อไม่ให้นางต้องลำบาก แต่นางมีนิสัยซื่อทึ่มมาแต่กำเนิด แถมยังคิดว่าพวกซ่างกงมามาถึงจะวางอำนาจ ก็เป็นเพียงบ่าวรับใช้ผู้อื่น
พูดจาทำอะไรไม่รู้จักผ่อนหนักผ่อนเบา ถือเงินก็ยังให้ไม่เป็น กลับไปล่วงเกินคนเก่าแก่ในวัง งานที่มอบหมายให้นางล้วนเป็นงานสกปรกเหนื่อยยาก
เมิ่งฝูหยงกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ จึงบอกออกไปว่าตนเองเป็นหลานสาวอัครมหาเสนาบดี
อย่าว่าแต่ว่า พอนางบอกภูมิหลังตัวเอง คนพวกนั้นก็ยั้งมือลงจริง ๆ เมิ่งฝูหยงคิดว่าชีวิตสุขสบายของตนกำลังจะมาถึงแล้ว
คนเบื้องล่างไม่กล้าอาจเอื้อม นำคำพูดของเมิ่งฝูหยงไปรายงานแก่ซ่างกงแห่งสำนักอาภรณ์
ผู้ที่สามารถไต่เต้าขึ้นมาถึงตำแหน่งซ่างกงได้ ย่อมเป็นผู้ที่เข้ากับคนได้ทุกทิศ ไม่ว่าอย่างไร หากจวนอัครมหาเสนาบดีตั้งใจสนับสนุน ต่อให้ไม่ระบุชัดก็คงบอกใบ้เตือนไว้บ้าง
เมิ่งฝูหยงคนนี้เก้าในสิบส่วนคงจะแอบอ้างเป็นญาติ แต่มามาชิวกลับใช้คำพูดเพียงไม่กี่ประโยคก็แสดงถึงจุดยืนของจวนอัครมหาเสนาบดี