ถังหว่านฉิงถูกทำให้หัวเราะทั้งโกรธ นางถูกหลานสาวผู้นี้หลอกลวงจนน่าเวทนายิ่งนัก
ที่น่าเวทนากว่าก็คือฉีเหิง ไล่ตามภรรยามาไกลถึงเพียงนี้ กลับได้ผลลัพธ์เช่นนี้ ที่น่าขัดใจยิ่งคือ ถึงขั้นนี้แล้ว ฉีเหิงก็ยังต้องการพาถังอิงไป
เพื่อไม่ให้ฉีเหิงถูกถังอิงหลอกลวงอีกในภายหน้า ถังหว่านฉิงจึงเตือนด้วยความหวังดี "คุณชายฉีคาดการณ์ไม่ผิด ถังอิงก่อเรื่องขึ้นจริง เจ้าจริงใจเช่นนี้ ข้าเองก็จะเปิดอกพูดตรง ๆ ถังอิงหาใช่คู่ชีวิตที่ดีไม่ คุณชายฉีตัดสินใจถอนหมั้นแล้ว ก็ปล่อยเรื่องในอดีตให้ผ่านไปเถอะ"
กล่าวมาถึงเพียงนี้ ฉีเหิงก็ยังยืนกราน "ข้ากับถังอิงรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เป็นเพราะข้าไม่ดีพอ จึงทำให้นางคอยแต่จะแสวงหาชีวิตที่ดีกว่า ขอฮูหยินหลินโปรดให้ข้าพบนางสักครั้ง ข้าจะถามนางด้วยตัวเอง"
ท่าทางดื้อรั้นของฉีเหิง ทำให้ชิวเยวี่ยโกรธนัก นางเป็นคนพูดตรงมาแต่ไหนแต่ไร จึงอดไม่ได้ชั่วขณะ หลุดปากบอกความจริงออกไป
"เจ้ารู้หรือไม่ว่านางต้องการปีนขึ้นเตียงท่านโหวของเรา ถึงขั้นใช้ยาปลุกกำหนัด คนเช่นนี้ เจ้ายังจะเอา ไม่อับโชคหรือ?"
เมื่อรู้ว่าถังอิงทำเรื่องน่าอัปยศอดสูเพื่อไต่เต้าขึ้นไป ฉีเหิงก็ตะลึงงัน เขาพยายามรักษาสีหน้าให้สงบ แต่แววตากลับทรยศเขา ภายในใจเขาเจ็บปวดยิ่งนัก
ชายผู้แสนดีเช่นนี้ ถังหว่านฉิงอดรู้สึกเสียดายแทนถังอิงไม่ได้ หลานสาวผู้นี้ ตาบอดยิ่งกว่านางเสียอีก
นางโน้มน้าว "คุณชายฉี ข้าจะให้คนส่งถังอิงกลับเจียงหนานอย่างปลอดภัย การสอบเข้ารับราชการใกล้เข้ามาแล้ว คุณชายฉีควรเตรียมตัวให้ดีจะดีกว่า"