หูไข่หลานประคองเสิ่นเหลียนไว้ แล้วหันไปขมวดคิ้วมองเว่ยฟานเฉิน: "นายทำอะไรเนี่ย?"
พูดแล้ว เว่ยฟานเฉินก็ยังเป็นศิลปินของฉางอานมีเดียที่แข่งกับซิงไคอยู่ด้วย
เว่ยฟานเฉินคาดไม่ถึงเลยว่าวันหนึ่งตัวเองจะโดนเสิ่นเหลียน 'เล่ห์เหลี่ยม' เอาคืนได้
"เขาแกล้งทำ! ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย!"
"ไม่ได้แกล้ง แค่เห็นนายแล้วรู้สึกคลื่นไส้" เสิ่นเหลียนหายใจทันแล้ว พูดจาไม่เกรงใจ
ส่วนผู้ช่วยสามคนของเว่ยฟานเฉินสังเกตว่าบรรยากาศไม่ดี ก็เดินเข้ามาล้อมไว้
"พี่หู ไปเถอะ" เสิ่นเหลียนไม่พูดมาก เพราะเขารู้แล้วว่าไอ้คนนี้เป็นคนแบบไหน
เทียบกับความชอบแบบ 'เสียสละ' ของร่างเดิมแล้ว เว่ยฟานเฉินถึงจะชอบโจวถังซือแค่ไหน ก็ไม่กล้าเอาอนาคตของตัวเองมาเดิมพัน แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ เลยใช้ร่างเดิมโจมตีเจิ้งเกอหลายครั้ง เป็นมือดีในการ 'ยืมดาบฆ่าคน'
แต่ถึงจะแค่นั้น เสิ่นเหลียนก็ให้เขาใช้ประโยชน์ได้ครั้งหนึ่ง ถือว่าเกิดมาสองชาติเปล่าประโยชน์
เสิ่นเหลียนส่งสายตาดูถูกมาให้ เว่ยฟานเฉินที่อยากจะตะโกนอะไรก็ต้องกลืนคำพูดลงคอ
ลังเลอยู่อีกครู่ เสิ่นเหลียนกับพวกก็เดินไปไกลแล้ว
ขึ้นรถ เสิ่นเหลียนนวดขมับ
เกี่ยวกับภาพที่ผุดขึ้นมาในหัวเมื่อครู่ เขาพอจะเดาได้คร่าวๆ
"ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม? ทีมงานส่งข้อความมา บอกว่าลี่กวานเลือกนายแล้ว" หูไข่หลานพูด
เสิ่นเหลียนแปลกใจ: "เร็วขนาดนี้เลย?"
จากตอนที่ออกจากห้องคัดตัวจนถึงตอนนี้ ยังไม่ถึงสิบนาทีเลย