"กินข้าวได้แล้ว!" ป้าเฟินถือหม้อซุปไก่ เดินรีบเพราะกลัวซุปหก จึงไม่ได้สังเกตความเคลื่อนไหวตรงนี้
เสิ่นเหลียน: "..."
เกือบไปแล้ว!
เกือบได้จูบแล้ว!
เสิ่นเหลียนพยุงไหล่ฉู่ยี่หลานยืนขึ้น สูดหายใจเบา ๆ: "ป้าเฟิน หนูช่วยเอง"
ฉู่ยี่หลานเบือนหน้าเล็กน้อย อดยิ้มมุมปากไม่ได้
ทั้งที่บริสุทธิ์จะตาย ยังแสร้งทำเป็นเก๋า เจ้าฉู่คิดในใจ เมื่อกี้นานตั้งครึ่งนาที หน้าเสิ่นเหลียนแดงไปทั้งหน้า แต่ริมฝีปากนั้นก็ยังไม่กล้าประกบลงมา
แต่รูปปากสวย สีปากก็สวย ฉู่ยี่หลานนิ่งเงียบจุดบุหรี่
"เฮ้ย จะกินข้าวอยู่แล้วสูบบุหรี่ทำไม?" ป้าเฟินอดบ่นไม่ได้: "ไม่ได้ตกลงกันแล้วเหรอว่าจะเลิก?"
ฉู่ยี่หลานพูดเสียงอ่อน: "บางครั้งบางคราว แค่นิดเดียว ไม่ต้องห่วง"
ป้าเฟินชะงักไปเล็กน้อย ครั้งสุดท้ายที่ฉู่ยี่หลานพูดจาแบบสงบสุขแบบนี้ เมื่อไหร่กันนะ?
จากนั้นป้าเฟินก็ถามต่อว่ากระดานซักผ้าของเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เสิ่นเหลียนก็พูดอ้อมแอ้มว่าเอามาผิด
กินข้าวเสร็จต่างคนต่างกลับห้อง เสิ่นเหลียนเพิ่งเห็นข้อความที่จู้อิงอวี้กับพวกส่งมา รวมถึงของเจียงโยวผู้ช่วยตัวน้อยด้วย
[พี่ชาย! โด่งดังแล้ว! รีบดูเทรนด์ร้อนสิ!]
[พี่เสิ่น! เก่งมาก!]
เสิ่นเหลียนเปิดวีโบ หลังบ้านที่เงียบเหงามาตลอดตอนนี้ข้อความเต็มเอี๊ยด แม้แต่บัญชีทางการของแบรนด์รอง ๆ ก็มีไม่น้อย เสิ่นเหลียนเปิดเทรนด์ร้อน พบว่าชื่อตัวเองยังติดอยู่บนนั้น
รูปรูปคอสเพลย์ในงานคอสเพลย์ถูกแชร์กระจาย เต็มไปหมด เพราะแฟนคลับงูพิษชอบ รูปแต่งจึงไม่น้อย บางรูปถึงขนาดใส่ฉากหลังดั้งเดิมจากการ์ตูนเข้าไป ทำให้เหมือนต้นฉบับมากขึ้น