เสิ่นเหลียนดื่มน้ำมะนาวหมดแก้ว ถูกเฝิงเยว่ซานเรียกไปเล่นไพ่นกกระจอก
“เธอเล่นไพ่เก่ง ไพ่นกกระจอกเป็นยังไงบ้าง?” เฝิงเยว่ซานยิ้มกริ่ม
เสิ่นเหลียน:“เกิดมาเป็นเทพไพ่นกกระจอก”
“มามาม!”
ฉู่ยี่หลานนั่งอยู่ข้างหลังเสิ่นเหลียน มองเขาพูดจาอย่างมีน้ำหนัก แต่พอลงไพ่กลับมั่วซั่วไปหมด
หยางปินมาช้า ก้าวเร็วไปข้างฉู่ยี่หลาน ก้มพูด:“ตกลงแล้ว ส่งสัญญากลับพรุ่งนี้เช้า”
ฉู่ยี่หลาน“อื่อ”หนึ่งเสียง “ดูสิอยากเล่นอะไรหรือดื่มอะไร วันนี้คุณเฝิงเลี้ยง”
“ไม่ต้องเกรงใจ” เฝิงเยว่ซานยุ่งกับการสับไพ่
หยางปินพูด“ขอบคุณคุณเฝิง” แล้วยืนอย่างเรียบร้อยข้างหลังฉู่ยี่หลาน
ซุนปิ่งเหอเคยให้คำเตือนไว้:“ถ้าเสินเหลียนอยู่ เธอควรตามบอสตลอด”
“ทำไม?”
“เพราะจะมีเซอร์ไพรส์”
ผู้ช่วยหยางอยากรู้มาก
แพ้ถึงตาที่สาม เสิ่นเหลียนขมวดคิ้วเล็กน้อย
“เทพเจ้า จ่ายเงิน” เฝิงเยว่ซานยื่นคิวอาร์โค้ดให้
เสิ่นเหลียนกำลังจะหยิบโทรศัพท์ ก็ได้ยินเสียง“ติ๊ด” ฉู่ยี่หลานสแกนจ่ายไปสิบเท่า พูดเรียบๆ:“เล่นไปเถอะ”
เฝิงเยว่ซานอึ้ง คิดในใจ บางทีฉันอยากไล่พวกเธอออกไปจริงๆ
ในขณะที่เครื่องสับไพ่อัตโนมัติ เสิ่นเหลียนบริหารข้อมือ ตานี้ต้องชนะ
“ทำไมไม่ให้เราเข้า?” เสียงทะเลาะดังมาจากหน้าประตู “เราก็จองไว้แล้ว ไง พูดแล้วกลับคำ รู้ไหมว่าเราเป็นใคร?”