เสิ่นเหลียนอาบน้ำเสร็จก็นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง เขาเปิดดูจำนวนแฟนคลับในวีโบด้านหลัง เห็นว่าขึ้นมาเกือบห้าแสน กระทู้ฮอตก็มีแต่คนจริงที่มาทำกิจกรรม
ในสายตาของแอนตี้แฟน เสิ่นเหลียนช่วงนี้ดูสงบเสงี่ยมเกินไป แทบจับความเคลื่อนไหวอะไรไม่ได้เลย
ส่วนเรื่องปะทะคารมเมื่อคืนในงานเลี้ยง ไม่ต้องรอให้ฉู่ยี่หลานสั่ง ซุนปิ่งเหอก็จะกดเรื่องนี้ไว้สุดกำลัง ส่วนทางโจวถังซือ ถ้าไม่กลัวเสียหน้าก็เอาไปเปิดโปงเลยสิ
เฝิงเยว่ซานส่งสติกเกอร์รูปคนถอนหายใจเหนื่อยๆ ในกลุ่ม เสิ่นเหลียนตอบกลับ: [นายก็ไม่ได้ดื่มเยอะนิ?]
เฝิงเยว่ซาน: [ฉันถูกกระตุ้นไม่ได้หรือไง?]
เสิ่นเหลียนขำ จะพิมพ์ตอบกลับไปสักประโยค แต่โทรศัพท์ก็ถูกดึงออกไปจากมือ เงยหน้าขึ้น ฉู่ยี่หลานอาบน้ำเสร็จออกมาแล้วไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
พูดไม่เกินจริง เสิ่นเหลียนรู้สึกจมูกเดี๋ยวนั้นก็เปรี้ยวขึ้นมาทันที
ไม่เอาน่า... ในหัวเขาระเบิดเป็นประกายไฟ เลือดสูบฉีดขึ้นหัว เขาเขินๆ จึงเบือนสายตาหนี แต่ทนได้ไม่ถึงวินาที ก็รีบหันกลับมามองใหม่ กลัวฉู่ยี่หลานจะเปลี่ยนใจยังไงยังงั้น
ฉู่ยี่หลานใช้แค่ผ้าขนหนูพันช่วงครึ่งล่างของร่างกายเท่านั้น
ความสูงที่เป็นต่อของชายหนุ่มกับกล้ามเนื้อหน้าท้องสวยๆ และร่องน้ำพุ เตะตาของเสิ่นเหลียนไม่หยุด
ฉู่ยี่หลานบังแสงด้านบนไปเกือบหมด ทำให้สีหน้าของเขาดูลึกซึ้งคาดเดาไม่ได้
ส่วนเสิ่นเหลียนต้องเพ่งมองอยู่นานกว่าจะแน่ใจว่าอารมณ์ที่กำลังปั่นป่วนอยู่ในดวงตาของฉู่ยี่หลานคืออะไร
หัวใจของเสิ่นเหลียนเต้นระรัว แต่ผิดที่ฉู่ยี่หลานกลับไม่พูดไม่จา ไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย ความร้อนแรงที่พร้อมจะปะทุภายใต้ความสงบนิ่งนั้น เหมือนกับเสียงเรียกวิญญาณที่ทำให้เสิ่นเหลียนใจสั่น