“ได้ยินว่าที่นี่มีงานตอนกันด้วยเหรอ?”
กู้ฉางเกอนอนแผ่อยู่บนเตียงของโรบิน พลางไถดูวิดีโออย่างสบายใจ
เขาข้ามมายังจักรวาลสตาร์เรลได้เกือบสองปีครึ่งแล้ว
พอนึกย้อนกลับไปถึงตอนเพิ่งมาถึงใหม่ ๆ
กู้ฉางเกอยังคิดว่าตัวเองคงได้รับบทพระเอกนิยายแนวสะใจอะไรสักเรื่อง
แต่รอทั้งวัน ระบบก็ไม่โผล่มา
รอสามวัน ตาเฒ่าผู้เฒ่าก็ไม่มาสักที
กระทั่งถึงวันที่เจ็ด กู้ฉางเกอถึงได้ยอมรับความจริงในที่สุด
—ถ้าไม่รีบหาอะไรทำ เขาต้องอดตายแน่!
กู้ฉางเกอยืนอยู่หน้าทางเข้าโรงแรมหรูที่สุดในเพนาโคเนีย
มองภาพผู้คนแต่งกายงดงามเดินขวักไขว่ด้านใน แล้วจมอยู่กับความคิดอันลึกล้ำ
จะขายฝีมือ หรือว่า...ขายตัวดี?
คิดไปคิดมา กู้ฉางเกอตบต้นขาฉาด นึกแผนออกแล้ว
“อย่างที่เขาว่ากัน ฟ้าต้องไม่ปิดทางรอดของคน!”
“ถ้าฉันอยากไป ทางก็อยู่ใต้เท้านี่แหละ!”
กู้ฉางเกอตัดสินใจไม่เลือกทั้งสองทาง!
เขายิ้มน้อย ๆ แล้วหันหลังเดินจากไป สืบถามจากคนหลายทาง
ในที่สุดก็ล็อกเป้าหมายได้
โรบินเป็นดาวเด่นยอดนิยมที่สุดของเพนาโคเนีย
ไม่เพียงสวยและจิตใจดี ทั้งยังมือเติบ ที่สำคัญที่สุดคือ—
ตอนนี้เธอกำลังต้องการใครสักคนที่รู้ใจและคอยดูแลเอาใจใส่พอดี!
แน่นอนว่า
จะต้องการคนรู้ใจจริงหรือเปล่า ไม่มีใครรู้หรอก
แต่กู้ฉางเกอคิดแบบนั้น
เขาจึงใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์สร้างสถานการณ์ให้บังเอิญได้พบกัน
จากนั้น ก่อนที่จะอดตายไปเสียก่อน
ก็อาศัยใบหน้าหล่อเหลาราวกับคุณนักอ่านผู้มีพระคุณ
กับเพลงแต่งเองหนึ่งเพลงชื่อ “ดวงดาวที่สว่างที่สุดบนฟากฟ้ายามค่ำคืน”
จนคว้าหัวใจของโรบินมาได้สำเร็จ!
“ว้าว! ทำนองเพลงนี้แปลกใหม่จัง! ฟังแล้วซึ้งมาก!”
ดวงตาของโรบินเป็นประกาย “คุณคิดเพลงนี้ขึ้นมาได้ยังไงเหรอ?”
ไม่ต้องถามแล้ว ฉันใกล้จะอดตายจริง ๆ
ช่วยสงเคราะห์ข้าวแดงแกงร้อนให้กินก่อนสักหน่อยได้ไหม...
“ก็เขียนเล่น ๆ น่ะ” กู้ฉางเกอตอบด้วยสีหน้าเศร้าหมองเพราะหิว
“ว้าว! เก่งจัง!” โรบินเชื่อสนิทใจ แถมยังมองเขาด้วยความชื่นชม
แล้วก็เป็นแบบนั้น
กู้ฉางเกอกลายเป็น “ผู้จัดการฝ่ายแต่งเนื้อร้องและทำนอง” ของโรบิน
นอกจากจะมีอาหารกับที่พักให้แล้ว ยังได้เงินเดือนเดือนละล้าน
แถมสวัสดิการยังจัดเต็ม ทั้งประกันสิบประเภทและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพอีกห้ารายการ!
แต่งานที่ต้องทำมีเพียงดูแลอาหารสามมื้อของโรบิน บางทีก็ไปเดินห้างช่วยถือของ นวดขา บีบไหล่ อะไรทำนองนั้น
ชีวิตสบายเสียจนบอกไม่ถูก
“กินข้าวนิ่มกับน้องนก สุขสบายยิ่งกว่าจักรพรรดิ!”
กู้ฉางเกอนอนแผ่อยู่บนเตียงอย่างผ่อนคลาย หรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ
เทียบกับชีวิตก่อนที่ทำงานงก ๆ แบบเก้าถึงเก้าหกวันต่อสัปดาห์ แต่ก็หาเงินไม่ได้สักเท่าไร
ชีวิตปลาเค็มที่มีคนป้อนข้าวถึงปากในตอนนี้มันช่างสุขสบายเกินไปแล้ว!
ตอนนี้สิ่งเดียวที่ทำให้กู้ฉางเกอเป็นกังวลก็คืออนาคต
เพราะอีกไม่นาน
พี่ชายภรรยาของเขาก็จะทำเรื่องอันน่าตื่นตะลึงสะเทือนโลก
—มนุษย์ธรรมดาขึ้นเป็นเทพ!
แต่โอกาสที่พี่ชายภรรยาจะขึ้นเป็นเทพไม่สำเร็จนั้นมีสูงมาก
ถึงตอนนั้นสถานการณ์ของโรบินจะค่อนข้างลำบาก
แล้วเขาที่เป็นน้องเขยแต่งเข้าบ้านจะไปทางไหนดี?
หรือจะเปลี่ยนไปเกาะเศรษฐีนีคนใหม่กินข้าวนิ่มดี?
เอ่อ...
แบบนั้นไม่ดีมั้ง ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย...
แต่คิดอีกทีมันก็เหมือนเป็นทางเลือกที่ไม่เลวเลยนะ...
【ติ๊ง—!】
“อ๊าก! พี่เมีย ผมผิดไปแล้ว! อย่าฆ่าผมเลย!”
กู้ฉางเกอสะดุ้งเฮือก หลุดจากฝันกลางวันในทันที
【ห้องถ่ายทอดสดวิดีโอแฟนเมดเปิดใช้งานแล้ว!】
【ยินดีต้อนรับสู่ห้องถ่ายทอดสด!】
“ห้องถ่ายทอดสดอะไรนะ?”
กู้ฉางเกอหันซ้ายหันขวา มองไปรอบ ๆ แต่กลับไม่เห็นใครเลยสักคน
“หรือช่วงนี้โดนรีดพลังหนักเกินไปจนเห็นภาพหลอน...”
【สตาร์: มีใครอยู่ไหม? ฉันคือจอมกระบองแห่งกาแล็กซี】
【ซวีจ้าว: อยู่จ้า! พี่สาวอยู่จ้า!】
【ไป๋เอ้อร์: อยู่โว้ย! พี่ชายอยู่นี่!】
【ไหลกู่ซือ: แล้วสิ่งนี้คืออะไรกันแน่...
ถึงกับทะลวงการปิดกั้นของคทามาได้ ช่างประหลาดเหลือเกิน...】
【สตาร์: นี่คือห้องถ่ายทอดสดวิดีโอแฟนเมด】
【ไหลกู่ซือ: ฉันไม่ได้ตาบอด ขอบใจ】
【สตาร์: ไม่เป็นไร】
【ไหลกู่ซือ: ...ฉันไม่เข้าใจ】
【March 7th: @สตาร์ เธอก็เข้ามาในห้องถ่ายทอดสดนี้ด้วยเหรอ!】
【สตาร์: March 7th? เธอคือ March 7th ตัวจริงหรือเปล่า?】
【March 7th: แน่นอนสิ!】
【สตาร์: ฉันไม่เชื่อหรอก จนกว่าเธอจะพิสูจน์ให้ดู!】
【March 7th: พิสูจน์เหรอ? พิสูจน์ยังไง?
อืม...จริงด้วย!
สตาร์จ๋า แล้วเครดิตหนึ่งหมื่นที่เธอยืมฉันไปคราวก่อนล่ะ?】
【สตาร์: เธอเป็น March 7th ตัวปลอม!
ดูท่าห้องถ่ายทอดสดที่ว่านี่จะเชื่อถือไม่ได้เลย!】
【March 7th: ?】
【ฮิเมโกะ: เอาละจ้ะ พวกเธอสองคน เลิกเล่นมุกกันได้แล้ว
ห้องถ่ายทอดสดนี้คงไม่ได้ปรากฏแค่บนดาวบางดวงหรอก
ไม่แน่ว่าเรื่องน่าอายของพวกเราอาจถูกถ่ายทอดไปทั่วจักรวาลก็ได้!】
【แอสต้า: ใช่แล้ว
สถานีอวกาศเฮอร์ตาก็มีห้องถ่ายทอดสดวิดีโอแฟนเมดปรากฏขึ้นเหมือนกัน】
【ซันเดย์: เพนาโคเนียก็เช่นกัน】
【ชิงเชวี่ย: ทางนี้ก็มีห้องถ่ายทอดสดโผล่มาเหมือนกัน
แถมยังโผล่มาตอนที่ฉันกำลังโดนท่านไท่ปู๋สั่งสอนอยู่ด้วย
ตอนนั้นฉันกำลังเหม่ออยู่ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงนี้ขึ้นมา
นึกว่ามีศัตรูแอบโจมตีเสียอีก
ตกใจจนเกือบต่อยออกไปแล้ว ยังดีที่ยั้งมือไว้ทัน】
【ซู่ซ่าง: แง! ยังดีที่ทุกคนอยู่ด้วยกัน... ฉันนึกว่ามีแค่ฉันคนเดียวที่มีอะไรแปลก ๆ โผล่ขึ้นมาในหัวซะอีก!】
【ไป๋ลู่: ฉันก็เหมือนกัน ตกใจหมดเลย】
【กุ้ยไฉ่เฟิน: ฉันก็ด้วย】
【ซวีจ้าว: งั้นทั่วทั้งจักรวาลก็เจอเรื่องแบบนี้กันหมดเลยเหรอ?
ฉันนึกว่าทำงานหนักเกินไปจนเห็นภาพหลอนเสียอีก
กำลังจะไปขอลาหยุดกับหัวหน้าจินจู๋ พักผ่อนให้เต็มที่สักสองสามวันอยู่พอดี】
【จินจู๋: เธอทำงานจริงจังอยู่หรือเปล่าเนี่ย!!!】
【ซวีจ้าว: แหะ ๆ~】
กู้ฉางเกอมองประวัติการแชตที่เลื่อนผ่านไปไม่หยุด
มุมปากกระตุกเล็กน้อย
คนพวกนี้...
ทำไมรู้สึกเหมือนพวกเขาเป็นคนข้ามโลกมากกว่าเขาเสียอีก?!
ปรับตัวกับเรื่องใหม่ ๆ ได้เร็วเกินไปแล้วมั้ง!
เขายังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
พวกนั้นก็ปรับตัวกันเสร็จแล้ว แถมเริ่มคุยกันไปเรียบร้อย?
ช่างเป็นกลุ่มคนเหนือมนุษย์จริง ๆ
ขณะที่กู้ฉางเกอกำลังลังเลว่าจะพูดยังไงให้กลมกลืนกับคนอื่น
หน้าจอโปร่งแสงแผ่นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนโทรศัพท์ของเขาอย่างกะทันหัน
【ติ๊ง!】
【เตรียมวิดีโอแฟนเมดเสร็จแล้ว!】
【สร้างชื่อวิดีโอเรียบร้อยแล้ว—】
【สตาร์: ไอ้แก่ รถแว้นของฉันจอดหน้าบ้านแกได้ไหม!】
【ผู้ร่วมแสดง: สตาร์, กู้ฉางเกอ, โรบิน, ซันเดย์】
【กำลังสร้างเนื้อหาวิดีโอ...】
กู้ฉางเกอ: “...ฉันเนี่ยนะ?”
อะไรเนี่ย?
【สตาร์: ฉันเหรอ?! มีชื่อฉันอยู่ในรายชื่อผู้ร่วมแสดงด้วย!
แต่ว่า “ไอ้แก่” กับ “รถแว้น” หมายถึงอะไรกันเหรอ?】
【March 7th: ไอ้แก่ฟังดูเหมือนคำเรียกอะไรสักอย่างนะ?
แต่ “รถแว้น” หมายถึงอะไร? หรือจะหมายถึงตามตัวอักษรเลย?】
【สตาร์: นี่เธอกำลังเล่นอะไรกับฉันอยู่เนี่ย?】
【แดนเหิง: วรรณกรรมไร้สาระของ March นี่ไม่เคยทำให้ผิดหวังจริง ๆ】
【March 7th: (｡•ˇ‸ˇ•｡)】
【โรบิน: @กู้ฉางเกอ ฉางเกอ ฉางเกอ! ดูสิ ดูนี่!
ข้างบนนั้นมีชื่อคุณ แล้วก็มีชื่อฉันกับพี่ชายด้วย!
แบบนี้แปลว่าพวกเราจะได้ไปอยู่ในวิดีโอแฟนเมดหรือเปล่า?
ดีจังเลย!
วิดีโอนี้จะฉายไปทั่วทั้งจักรวาลเลยนะ!】
【กู้ฉางเกอ: เดี๋ยวก่อนโรบิน อย่าเพิ่งดีใจไป...
พูดตามตรง ฉันสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลย】
กู้ฉางเกอขมวดคิ้วแน่น ในใจเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ
ชื่อวิดีโอนี่ชวนสะเทือนใจเหลือเกิน
มองยังไงก็ไม่เหมือนวิดีโอแฟนเมดที่จริงจังสักนิด...
【ติ๊ง—!】
【สร้างวิดีโอแฟนเมดเสร็จแล้ว กำลังจะเริ่มฉาย!】
【ขอให้ผู้ชมทุกท่านเตรียมตัวให้พร้อม!】
【นับถอยหลัง: 3...2...1...】
รูม่านตาของกู้ฉางเกอหดวูบ
เดี๋ยวก่อน
เขายังไม่เข้าใจสถานการณ์เลยนะ!
เขายังไม่ได้ตกลงว่าจะออกกล้องเลยนะ!
เขายังไม่ทัน...
【เริ่มฉาย!】