สาวใช้ตอบอย่างเป็นธรรมดาว่า “คุณหนูจี้เจ้าค่ะ”
บ่าวไพร่ในจวนล้วนเรียกนางว่าคุณหนูผู้น้อย ไม่มีผู้ใดเรียกคุณหนูจี้
สีหน้าหมิงอี้เย็นชาลง นางลองหยั่งเชิงว่า “เจ้าเป็นบ่าวจากสวนสงเฮ่อยวนหรือ”
สาวใช้มีสีหน้างุนงงอยู่ชั่วขณะ นางกะพริบตาปริบ ๆ แล้วตอบว่า “หวานมิได้อยู่สวนสงเฮ่อยวน หวานคอยปรนนิบัติองค์ชายรองเจ้าค่ะ”
หมิงอี้เพียงลองหยั่งเชิงเล็กน้อย ก็เผยให้เห็นแล้วว่านางเป็นตัวปลอม!
นางอดขุ่นใจไม่ได้ ตนระมัดระวังเกินไป คิดกังวลมากมาย สุดท้ายกลับตกหลุมพรางของผู้อื่นเสียเอง!
แววเย็นชาแล่นผ่านดวงตาหมิงอี้ นางไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น จึงยังไม่เปิดโปงอีกฝ่ายตรงนั้น ขณะที่กำลังจะเรียกเยว่กุ้ยมา
ครั้นเงยหน้าขึ้น กลับพบว่าเยว่กุ้ยซึ่งเมื่อครู่ยังอยู่ไม่ไกล บัดนี้หายไปเสียแล้ว!
สาวใช้รู้สึกได้ว่าท่าไม่ดี จึงตัดสินใจลงมือให้ถึงที่สุด พุ่งเข้าใส่หมิงอี้อย่างแรง!
หมิงอี้หลบไม่ทัน เผลอถูกผลักจนเซออกไป แต่ยังคว้าแขนเสื้อของสาวใช้คนนั้นไว้แน่น ลากนางตกลงไปด้วยกัน!
เสียงคนตกน้ำดังขึ้นสองครั้งติดกัน
สาวใช้ว่ายน้ำไม่เป็น นางตะเกียกตะกายเหยียบย่ำหมิงอี้ พลางร้องขอความช่วยเหลืออย่างบ้าคลั่ง
หลูจางหมิงซึ่งซ่อนตัวอยู่ไม่ไกลเห็นสาวใช้ของตนกับจี้หมิงอี้ตกน้ำไปด้วยกัน ก็สบถเสียงต่ำว่า “ไร้ประโยชน์”
เยว่กุ้ยถูกบ่าวชายกดไว้แน่น ทั้งยังถูกปิดปาก ครั้นได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ นางก็ยิ่งดิ้นรนอย่างหนัก ดวงตาแดงก่ำ
ตอนแรกหมิงอี้ตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก แต่ความหวาดกลัวต่อความตายทำให้นางได้สติขึ้นมาทันที
นางจะจมน้ำตายอยู่ที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด!
นางจึงกลั้นหายใจ ออกแรงผลักสาวใช้ที่กำลังดึงรั้งนางอยู่ใต้น้ำอย่างสุดกำลัง