ตอนนี้ผู้บังคับหมวดเก่ายังพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล แต่อาการก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ตอนนี้เขาไม่พอใจกับอาหารเหลวอีกต่อไปแล้ว วันนี้อยากกินบะหมี่ พรุ่งนี้ก็อยากกินเกี๊ยว ทุกวันจะบอกว่าตัวเองอยากกินอะไร แล้วให้คนในครอบครัวนำมาให้ที่โรงพยาบาล
ถึงขั้นแอบขอเหล้าจากคุณปู่เถา โดยไม่ให้คนในครอบครัวกับหมอรู้ด้วย
คุณปู่เถาขัดเขาไม่ไหว แต่ก็ให้ดื่มเพิ่มอีกเพียงอึกเล็ก ๆ หลังจากนั้นก็ไม่ให้แล้ว
ตอนแรกคนในครอบครัวยังกังวลจนทำอะไรไม่ถูก ไม่กล้าให้ผู้บังคับหมวดเก่ากินของมากเกินไป
สุดท้ายคุณปู่เถากับคุณปู่จางต้องไปเกลี้ยกล่อมด้วยตัวเอง บอกว่าคนก็ผ่านความเป็นความตายมาแล้วครั้งหนึ่ง แทบจะเดินผ่านประตูนรกมาอยู่รอมร่อ
ตอนนี้ได้กินหนึ่งมื้อ ก็เท่ากับเหลือน้อยลงอีกหนึ่งมื้อ
หมอก็บอกว่าผลตรวจทุกอย่างเรียบร้อยดี ผู้บังคับหมวดเก่ากินอาหารตามปกติได้แล้ว
คนในครอบครัวถึงค่อยวางใจ ตั้งใจจัดเตรียมอาหารตามที่ผู้เฒ่าต้องการให้ทุกวัน
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าหมอพูดไม่ผิด
อาการของผู้บังคับหมวดเก่าดีขึ้นเรื่อย ๆ หมอบอกว่าขอแค่สังเกตอาการต่ออีกสักพัก หากไม่มีปัญหาอะไรก็กลับบ้านได้เลย
คุณปู่เถาดึงความคิดกลับมา สายตาหยุดอยู่ที่จอกเหล้าตรงหน้า
เขารู้ดีว่าอาการของผู้บังคับหมวดเก่าดีขึ้น ไม่ใช่ปาฏิหาริย์ทางการแพทย์อะไรทั้งนั้น
คงหนีไม่พ้นเพราะเหล้าผลไม้ที่ปั้นเซี่ยให้มา
ที่จริงคุณปู่เถาไม่ได้แค่เดา แต่มั่นใจว่าเสิ่นป้านเซี่ยจะต้องโทรมาแน่
เขารู้ว่าโจวอวี้เฟินจะโทรหาเสิ่นป้านเซี่ย จึงตั้งใจให้เธอพูดถึงเรื่องนี้กับอีกฝ่าย
ถึงจะไม่ได้บอกตรง ๆ แต่คุณปู่เถารู้ว่าเสิ่นป้านเซี่ยต้องนึกถึงเหล้าผลไม้ที่เธอส่งมาแน่
จากที่เขารู้จักเด็กคนนั้น เธอคงโทรมาถามรายละเอียดให้ชัดเจน
คุณปู่เถาจิบเหล้าผลไม้ด้วยอารมณ์เบิกบาน เด็กคนนั้นช่างเป็นดาวนำโชคจริง ๆ