การแสดงปิดท้ายในหอประชุมใหญ่จบลงแล้ว
เสิ่นป้านเซี่ยปรบมืออย่างแรง การแสดงของคณะศิลปะการแสดงยอดเยี่ยมจริง ๆ
เถาเหวินเจี๋ยที่อยู่ข้าง ๆ ก็ปรบมือตาม ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้นั่งชมการแสดงแถวหน้า ความรู้สึกช่างแตกต่างจากการนั่งตรงที่อื่นจริง ๆ
ประสบการณ์แปลกใหม่นี้ทำให้เถาเหวินเจี๋ยทั้งประหลาดใจและตื่นเต้น อีกทั้งยังรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้เป็นน้องชายของเสิ่นป้านเซี่ย
เถาหวายหย่วนบอกพวกเขาแล้วว่า ที่นั่งของเสิ่นป้านเซี่ยในครั้งนี้เป็นผู้บัญชาการเฮ่าสั่งให้คนจัดไว้เป็นพิเศษ ส่วนเถาเหวินเจี๋ยที่ได้นั่งตรงนี้ด้วย ก็พลอยได้รับอานิสงส์จากเสิ่นป้านเซี่ยไปด้วย
ถึงจะไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ก็ไม่ได้ส่งผลต่อความชื่นชมที่เถาเหวินเจี๋ยมีต่อเสิ่นป้านเซี่ยแม้แต่น้อย
ที่นั่งของพี่สาวเป็นผู้บัญชาการเฮ่าสั่งจัดด้วยตัวเอง แสดงว่าเธอเก่งกาจจนแม้แต่ผู้บัญชาการเฮ่ายังมองเธอไม่เหมือนคนทั่วไป
เขาต้องเรียนรู้จากพี่สาวให้ได้ และพยายามเป็นคนเก่งกาจเหมือนเธอในอนาคต
เหล่านักเต้นจากคณะศิลปะการแสดงเดินลงจากเวทีท่ามกลางเสียงปรบมือ ส่วนผู้บัญชาการเฮ่าก้าวขึ้นไปบนเวที โดยมีคนหลายคนตามหลังมาด้วย