ชาวบ้านยิ่งพูดก็ยิ่งคึกคักขึ้น “หัวหน้ากองผลิต เรื่องนี้คุณจะไม่ยุ่งไม่ได้ อย่างน้อยก็เพื่อความปลอดภัยของคนทั้งหมู่บ้าน คุณต้องไล่ตัวก่อเรื่องสองคนนี้ออกจากหมู่บ้านต้าเถียน”
“ถ้าพวกเขาเห็นใครขัดหูขัดตาอีก แล้วลงมือฆ่าคนวางเพลิงขึ้นมาจะทำยังไง แบบนั้นก็แย่แน่”
“หัวหน้ากองผลิต คนในหมู่บ้านเราล้วนซื่อสัตย์และรู้จักทำมาหากิน จะปล่อยให้หนูตัวเดียวมาทำโจ๊กเสียทั้งหม้อไม่ได้หรอกนะ”
ถังสื่อหมิงรู้สึกปวดหัวไปหมด เขายังไม่ได้พูดอะไรสักคำ แล้วทำไมถึงถูกยัดเยียดข้อกล่าวหามากมายขนาดนี้กัน
หากเสิ่นป้านเซี่ยอยู่ที่นี่ เธอคงปรบมือให้ชาวบ้านด้วยความยินดี เพราะก่อนหน้านี้หลินเหย่าเหย่ากับถังสื่อหมิงก็ปฏิบัติต่อเจ้าของร่างเดิมแบบนี้เหมือนกัน
“พอได้แล้ว ทุกคนพูดกันให้น้อยลงหน่อย หลินจื้อชิง ในเมื่อฟื้นแล้วก็กลับไปเถอะ”
สวี่จื้อซานที่เงียบมาตลอดเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เช่นเดียวกับหมอหาน ตอนนี้ความประทับใจที่เขามีต่อหลินเหย่าเหย่ากับถังสื่อหมิงตกต่ำจนถึงขีดสุดแล้ว
ระหว่างพูด เขาเหลือบมองทั้งสองคนอย่างเย็นชา
เดิมทีปัญญาชนที่มาอยู่ชนบทเหล่านี้ก็แย่งเสบียงของพวกเขาอยู่แล้ว
เสบียงมีเท่านั้น พอปัญญาชนมาอยู่ในหมู่บ้าน เสบียงของชาวบ้านก็ลดลงทันที