หลินเหยาเหยาได้ยินคำตอบของหลียงเฉิงก็รู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า
เสิ่นป้านเซี่ยสร้างความดีความชอบทางทหารได้จริง ๆ
เหตุใดเรื่องดี ๆ ทั้งหมดถึงตกเป็นของเสิ่นป้านเซี่ย ทั้งชาติกำเนิดที่ดี ครอบครัวที่รักและคอยปกป้องเธอ ตอนนี้แม้แต่อนาคตก็ยังสดใสไร้ขีดจำกัด
หลินเหยาเหยามีสีหน้าเหลือเชื่อ สีหน้าแทบบิดเบี้ยว “พี่หลียง เสิ่นป้านเซี่ยไม่ใช่ปัญญาชนที่ไปอยู่ชนบทหรือคะ? ทำไมเธอถึงสร้างความดีความชอบทางทหารได้ หรือว่าคนตระกูลโจวช่วยจัดการให้?”
หลินเหยาเหยาไม่อยากเชื่อเลยว่าเสิ่นป้านเซี่ยได้ความดีความชอบทางทหารมาด้วยความสามารถของตัวเอง ทั้งสองคนลงชนบทมาพร้อมกัน เป็นปัญญาชนที่ไปอยู่ชนบทในหมู่บ้านต้าเถียนเหมือนกัน
เห็น ๆ อยู่ว่าตอนแรกเธอไม่ได้ด้อยกว่าเสิ่นป้านเซี่ยเลย ทำไมตอนนี้ทั้งสองคนถึงแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน?!
เสิ่นป้านเซี่ยได้รับเกียรติและรางวัลมากมายในฐานะปัญญาชนที่ไปอยู่ชนบทในหมู่บ้านต้าเถียน ตอนนี้ถึงขั้นมีเหรียญเชิดชูเกียรติจากกองทัพแล้ว
ส่วนเธอกลับกลายเป็นนักโทษใช้แรงงาน
ตอนนั้นเสิ่นป้านเซี่ยปิดบังทุกคนแล้วสมัครลงชนบทด้วยตัวเอง หลินเหยาเหยารู้อยู่แก่ใจและหัวเราะเยาะว่าเธอโง่
เป็นคุณหนูผู้การดี ๆ ไม่ชอบ กลับวิ่งไปลำบากในชนบทแบบนั้น
สมองคงมีน้ำเข้าไปแล้วจริง ๆ
ถึงจะหัวเราะเยาะ แต่เมื่อต้องเผชิญกับการจากไปของเสิ่นป้านเซี่ย หลินเหยาเหยากลับรู้สึกตื่นเต้นดีใจมากกว่า
ขอเพียงเสิ่นป้านเซี่ยออกไปจากบ้านพักของหน่วยทหาร หลินเหยาเหยาก็จะหาทางค่อย ๆ กำจัดเธอออกจากชีวิตของเสิ่นเจิ้นและถังสื่อหมิง แล้วค่อย ๆ เข้าไปแทนที่เธอ
เมื่อไม่มีเสิ่นป้านเซี่ยคอยขัดขวาง หลินเหยาเหยาก็มั่นใจว่าจะเข้ากับเสิ่นเจิ้นและถังสื่อหมิงได้ดียิ่งขึ้น