เจิงหยวนหลินหันไปมองลู่หนิงอานที่อยู่ข้าง ๆ “ลู่ นายรู้สึกเป็นยังไงบ้าง? ไม่อย่างนั้นเราไปบอกหัวหน้ากองผลิต แล้วพาไปโรงพยาบาลอำเภอกันดีไหม?”
ตอนพบลู่หนิงอานใต้หน้าผา เจิงหยวนหลินคิดว่าเขาคงต้องเสียเพื่อนคนนี้ไปแล้ว
ตอนนั้นไม่มีหมอติดตามมาด้วย เสิ่นป้านเซี่ยจึงเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าไปช่วยรักษา
เจิงหยวนหลินรู้ว่าเสิ่นป้านเซี่ยสนใจพืชบางชนิดบนภูเขาเป็นพิเศษ ปกติก็ไปเก็บสมุนไพรอยู่บ่อย ๆ
ไม่คิดเลยว่าเธอจะรู้วิชาแพทย์ด้วย
เสิ่นป้านเซี่ยแค่ป้อนยาเม็ดหนึ่งกับน้ำให้ลู่หนิงอาน ทว่าลู่หนิงอานที่ดูเหมือนกำลังจะสิ้นลมหายใจ สติเลือนรางลงเรื่อย ๆ กลับฟื้นขึ้นมาได้
ตอนแรกเจิงหยวนหลินยังกลัวว่าลู่หนิงอานจะฟื้นขึ้นมาเพียงชั่วครู่ก่อนสิ้นใจ
แต่พอพาเขาไปสถานพยาบาลของหมู่บ้าน หมอตรวจอยู่นานแล้วบอกว่าเขาไม่เป็นอะไร