อารมณ์แจ่มใสส่งผลดีต่อคุณภาพการนอน เสิ่นป้านเซี่ยจึงหลับสนิท พอตื่นขึ้นมาในเช้าวันถัดมา เธอก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่ามาก
เธอล้างหน้าบ้วนปาก อาหารเช้าเป็นแซนด์วิชแฮมกับไข่หนึ่งชิ้น คู่กับลาเต้หนึ่งแก้ว
เพิ่งกินอาหารเช้าเสร็จ ก็มีเสียงเคาะประตูอย่างเร่งร้อนดังมาจากข้างนอก
เสิ่นป้านเซี่ยเปิดประตู แล้วก็พบคนที่ไม่คาดคิดว่าจะมายืนอยู่ตรงนั้น
อู๋หรงเซิงมีสีหน้าร้อนใจ น้ำเสียงพูดเร็วกว่าเวลาปกติมาก
“สหายเสิ่น รีบไปกับผม พวกเราเจอรังงูที่หลังเขา ผู้บังคับกองร้อยของเราถูกงูพิษกัดตอนช่วยเสี่ยวเจ๋อ ตอนนี้ทุกคนรออยู่หน้าสถานีอนามัยแล้ว”
ครั้งนี้พวกเขามาอยู่ที่อำเภอไป๋เหยียนเพราะมีภารกิจพิเศษ แพทย์ทหารจึงไม่ได้ตามมาด้วย
ตอนนั้นพวกเขาจัดการบาดแผลของตู้จงในเบื้องต้นได้ทันท่วงทีแล้ว แต่อู๋หรงเซิงก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้
ก่อนหน้านี้เขาเคยมีเพื่อนร่วมรบคนหนึ่งถูกงูพิษกัดที่ขาขวา แม้จะรีดเลือดพิษออกทันทีแล้วก็ตาม
แต่เพราะไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที ขาขวาของเพื่อนร่วมรบคนนั้นจึงรักษาไว้ไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องปลดประจำการและย้ายไปทำงานพลเรือน
เคราะห์ดีที่หมู่บ้านต้าเถียนมีหมอเทวดาน้อยอย่างเสิ่นป้านเซี่ยอยู่ ไม่อย่างนั้นกว่าจะไปถึงโรงพยาบาลอำเภอก็คงไม่ทันแล้ว