หลินเหย่าเหย่าเดินร้องไห้ออกจากเรือนปัญญาชน ทั้งที่เธอจงใจเดินช้ามากแล้ว แต่รอแล้วรอเล่าก็ยังไม่เห็นถังสื่อหมิงตามมาง้อ
เธอกลับห้องพักด้วยความขุ่นเคืองเล็กน้อย ตั้งใจจะใช้ครีมหิมะทาหน้า แต่กลับพบว่าในกระปุกเหลืออยู่ก้นกระปุกแล้ว
เดิมทีหลินเหย่าเหย่าก็อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว พอเป็นแบบนี้ก็ยิ่งแย่ลงไปอีก
เมื่อก่อนถังสื่อหมิงมักจะเอาของมาให้เธออยู่บ่อย ๆ บางครั้งก็เป็นของกินอร่อย ๆ บางครั้งก็เป็นของใช้
ครีมหิมะกระปุกนี้ก็ซื้อมาตอนที่พวกเขาไปสหกรณ์กันคราวก่อน
หลินเหย่าเหย่าล้างหน้า แล้วทาครีมหิมะลงบนใบหน้าอีกเล็กน้อย
จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้ไม่ต้องทำงาน
ทุกครั้งที่ได้หยุดพัก เธอมักจะเข้าเมืองไปกับถังสื่อหมิง
แม้สภาพความเป็นอยู่ที่นี่จะไม่ได้ลำบากเป็นพิเศษ แต่ก็เทียบกับตอนอยู่ในเรือนใหญ่ไม่ได้