โจวอวี้เฟินแค่นเสียงเย็นชา “ป้านเซี่ย กลับกันเถอะ ลูกเป็นลูกของตระกูลเสิ่นกับตระกูลโจว ไม่จำเป็นต้องพึ่งใครทั้งนั้น”
ลูกสาวของเธอจะต้องให้คนสองหน้าอย่างหลินเหย่าเหย่ามาดูแลทำไม?
ไม่ถูกหลินเหย่าเหย่ากลั่นแกล้งป้านเซี่ยก็นับว่าดีแค่ไหนแล้ว
สวี่หงได้สติกลับมา แต่เห็นเพียงแผ่นหลังของโจวอวี้เฟินกับเสิ่นป้านเซี่ย
เธอยืนนิ่งอยู่กับที่ ในใจเต็มไปด้วยความสงสัย
สองตระกูลสนิทสนมกลมเกลียวกันมาโดยตลอด เสิ่นป้านเซี่ยกับโจวอวี้เฟินเคยแสดงท่าทีเย็นชาใส่เธอตั้งแต่เมื่อไรกัน?
ยิ่งคิด สวี่หงก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เมื่อก่อนต่อให้ป้านเซี่ยงอนเจ้าลูกชายตัวดีคนนั้น ก็ไม่เคยพูดอะไรแบบนี้
นี่ไม่เท่ากับประกาศตัดขาดกับครอบครัวพวกเขาอย่างสิ้นเชิงหรอกหรือ??
ไม่ได้การ วันนี้ต้องโทรหาลูกชายตัวดี ถามให้รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
……
ถังสื่อหมิงเพิ่งกลับมาถึงหมู่บ้าน ก็มีคนมาตามไปที่สำนักงานกองพล บอกว่ามีโทรศัพท์มาหาเขา