โจวอวี้เฟินรู้ดีว่าสวี่หงรักและเป็นห่วงเสิ่นป้านเซี่ยจริง ๆ จึงไม่ได้พาลโกรธสวี่หงเพียงเพราะถังสื่อหมิงคอยเข้าข้างหลินเหย่าเหย่าอยู่เสมอ
แต่พอได้ยินสวี่หงพูดถึงถังสื่อหมิง โจวอวี้เฟินก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง
«ในเมื่อป้านเซี่ยตัดสินใจไปอยู่ชนบทแล้ว ก็ควรดูแลตัวเองให้ดี จะไปพึ่งคนอื่นได้ยังไง?»
สวี่หงไม่ทันสังเกตว่าคำพูดของโจวอวี้เฟินแฝงความไม่พอใจไว้ จึงยิ้มแล้วตอบว่า «สื่อหมิงกับป้านเซี่ยโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก จะนับเป็นคนอื่นได้ยังไง? ป้านเซี่ยไปอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคย ไม่มีใครรู้จัก แล้วสื่อหมิงคอยดูแลเธอก็เป็นเรื่องที่ควรทำไม่ใช่เหรอ?»
เสิ่นป้านเซี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ทั้งที่ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ตอนอยู่ในบ้านพัก เธอกับถังสื่อหมิงมีเรื่องขัดแย้งกันเพราะหลินเหย่าเหย่าหลายครั้ง