เสิ่นเจิ้นไม่แสดงสีหน้าใดเป็นพิเศษ เขาก้าวยาว ๆ ตรงไปทางเสิ่นป้านเซี่ยกับโจวอวี้เฟิน
ถังเย่าตงเดินตามหลังเขามา พอถึงก็รีบกวาดตามองหาลูกชายตัวแสบในฝูงชนทันที เมื่อไม่เห็นเจ้าตัวจึงค่อยโล่งใจ
แค่ไอ้เด็กนั่นไม่ออกมาวุ่นวายก็พอ
ไม่อย่างนั้นคงชุลมุนกันไปหมด
จางเหมยเคยได้ยินมาว่าเสิ่นเจิ้นดูแลหลินเหย่าเหย่าอย่างไรบ้าง พอเห็นสีหน้าเขาไม่สู้ดี จึงเป็นฝ่ายเดินเข้าไปอธิบายก่อน
“ผู้การเสิ่น อย่าไปเชื่อที่หลินเหย่าเหย่าพูดนะคะ เรื่องจริงไม่ใช่อย่างที่เธอพูดเลย”
แววอาฆาตวาบผ่านดวงตาของหลินเหย่าเหย่า ก่อนที่เธอจะกัดฟันกรอดด้วยความแค้น
ไม่ใช่เพราะเห็นว่าโจวอวี้เฟินเป็นภรรยาผู้การ แถมยังเป็นคุณหนูตระกูลโจว ถึงได้รีบประจบเอาใจหรอกหรือ?
คนพวกนี้ล้วนแต่เป็นพวกเห็นแก่ลม เห็นแก่ผลประโยชน์ทั้งนั้น!!
พอเห็นสวี่หงออกมาจากบ้าน หลินเหย่าเหย่าก็นึกว่าถังสื่อหมิงจะออกมาด้วย