“หมิงฮุย ในที่สุดคุณก็มาแล้ว คุณมารับฉันกลับบ้านใช่ไหม?”
ในห้องรับรองของสถานกักกันฝ่ายการเมือง พอหลี่เหม่ยเจวียนเห็นเถาหมิงฮุย ขอบตาก็แดงก่ำขึ้นมาทันที
หลายวันมานี้เธออยู่ในฝ่ายการเมืองอย่างหวาดผวา ไม่เคยนอนหลับสนิทสักคืน
ตอนแรกคิดว่าเรื่องวางยาเถาเหวินเจี๋ยจะไม่มีใครรู้ ใครจะคิดว่าสุดท้ายก็ถูกจับได้
ตอนนี้หลี่เหม่ยเจวียนไม่สนใจอะไรแล้ว เธอแค่อยากออกไปจากสถานที่บ้า ๆ นี่ให้เร็วที่สุด
เถาหมิงฮุยเป็นคนใจอ่อน แถมยังไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง
ขอแค่ได้ออกไปจากที่นี่ เธอก็มั่นใจว่าจะเกลี้ยกล่อมให้เถาหมิงฮุยใจอ่อน แล้วทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้
“หมิงฮุย ฉันไม่ได้คิดจะทำร้ายเสี่ยวเจี๋ยจริง ๆ นะ นี่เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด คุณรีบไปบอกพวกเขาให้ปล่อยฉันสิ”