“เสี่ยวเจ๋อ เอานี่ไป”
เมื่อกลับถึงที่พัก ตู้จงก็ยื่นขนมส่วนของตู้รุ่ยเจ๋อให้เขา
ตอนเสิ่นป้านเซี่ยยื่นขนมที่ห่อกลับมาให้ตู้จงเมื่อครู่ เธอบอกชัดเจนว่านี่เป็นส่วนของพวกเขาสามคน ดูท่าเพื่อให้แบ่งกันง่าย เธอถึงห่อขนมแยกเป็นสามส่วนด้วยกระดาษน้ำมัน
“ขอบคุณครับ อาสาม”
ตู้รุ่ยเจ๋อยิ้มจนเห็นฟัน รับมาอย่างเบิกบานใจ
ระหว่างทางเมื่อครู่ สายตาของเขาจับจ้องอาสามไม่วาง คอยแอบสังเกตว่าอีกฝ่ายแอบกินหรือเปล่า
ดีที่อาสามผ่านบททดสอบมาได้ ไม่ได้ทำเรื่องไร้ศีลธรรมอย่างแอบกินของของคนอื่น
อู๋หรงเซิงยืนตัวตรงแน่ว แต่สายตาก็เหลือบมาทางนี้เป็นระยะ
ตู้จงหยิบห่อกระดาษน้ำมันขึ้นมาห่อหนึ่ง “อู๋หรงเซิง ของนาย”
“ขอบคุณครับ ผู้บังคับกองร้อย!”
พอได้ยินผู้บังคับกองร้อยเรียกชื่อตัวเองเสียที อู๋หรงเซิงก็ยิ้มหน้าบาน รีบก้าวเข้าไปรับห่อกระดาษน้ำมันด้วยสองมือ
เมื่อครู่ผู้บังคับกองร้อยไม่พูดถึงเลย เขายังกลัวว่าขนมห่อนี้จะถูกยึดไปเสียแล้ว
สหายเสิ่นบอกว่านี่เป็นขนมกินหลังอาหาร
เขายังจำขนมถั่วเขียวรสมินต์ที่สหายเสิ่นให้กินก่อนมื้ออาหารได้ดี ทั้งหอมทั้งเหนียวนุ่ม ไม่รู้ว่าขนมหลังอาหารจะต่างจากขนมก่อนอาหารอย่างไร
กลับไปแล้วเขาต้องลองชิมให้ดีเสียหน่อย
ตู้รุ่ยเจ๋อนึกถึงอาหารเลิศรสต่าง ๆ ที่ได้ลิ้มลองวันนี้ ใจร้อนอยากเปิดห่อกระดาษน้ำมันเต็มที แต่กลับถูกมือใหญ่ที่ยื่นมาจากไหนไม่รู้ขวางไว้