เสิ่นป้านเซี่ยเก็บจดหมายกลับใส่ซองแล้ววางไว้ ความรู้สึกในใจพลันซับซ้อนขึ้นมา
เนื้อหาเกี่ยวกับตระกูลโจวในนิยายมีน้อยมาก แทบจะปรากฏแค่ในคำพูดสั้น ๆ ของตัวประกอบกับบทบรรยายความคิดในใจของหลินเหย่าเหย่าเท่านั้น
หลังเจ้าของร่างเดิมถูกตามตัวกลับมา เคยมีคนทอดถอนใจว่า หากคนตระกูลโจวมาเห็นสภาพเธอในตอนนี้ คงถึงขั้นยอมสู้ตาย
ตอนที่หลินเหย่าเหย่าติดตามถังสื่อหมิงซึ่งเลื่อนตำแหน่งขึ้นไปเรื่อย ๆ จนถึงเมืองหลวง เธอเคยแอบโล่งใจที่คนตระกูลโจวไม่อยู่กันแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงหาทางเล่นงานเธอแน่
แม้กระทั่งตอนแก่เฒ่า หลินเหย่าเหย่าก็ยังฝังใจเรื่องที่คนตระกูลโจวไม่เคยมองเธอในแง่ดี
ต่อให้ตอนนั้นเธอกลายเป็นคุณย่าแล้ว สามีเอาใจใส่ ลูกหลานรายล้อม ทั้งหน้าที่การงานและครอบครัวต่างประสบความสำเร็จ แต่หลินเหย่าเหย่าก็ยังจดจำคนตระกูลโจวที่แสดงความรังเกียจเธอออกมาทางสีหน้าได้อย่างชัดเจน
ในนิยายยังมีฉากบรรยายความคิดในใจของหลินเหย่าเหยาอีกตอนหนึ่ง เนื้อหาโดยคร่าวคือ เมื่อหวนคิดถึงเรื่องราวในอดีต เธอก็รู้สึกภาคภูมิใจอยู่เต็มอก คิดว่าสวรรค์ยังมีตา
ในอดีต คนตระกูลโจววางท่าเหนือผู้อื่น ทั้งยังเข้าข้างเสิ่นป้านเซี่ย ไม่เห็นเธออยู่ในสายตาเลยสักนิด
แต่ตอนนี้สถานะของพวกเขากลับตาลปัตร เธอกลายเป็นฝ่ายอยู่เหนือคนอื่น ส่วนคนตระกูลโจวกับเสิ่นป้านเซี่ยก็ได้รับจุดจบที่สมควรได้รับ
ไม่ว่าจะดูจากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม หรือเนื้อหาเกี่ยวข้องอันน้อยนิดในหนังสือ ก็ล้วนเห็นได้ว่าคนตระกูลโจวรักและเอ็นดูเธอมาก
ในนิยายไม่ได้บอกจุดจบของคนตระกูลโจวไว้อย่างชัดเจน แต่จากการบรรยายอ้อม ๆ กับบทบรรยายความคิดในใจของหลินเหย่าเหยา ก็เดาได้ไม่ยากว่าพวกเขาคงลงเอยไม่ดีนัก