ในวันรับเถาเหวินเจี๋ยเป็นลูกบุญธรรม คนจากตระกูลเถาและตระกูลเสิ่นมารวมตัวกันกินอาหารมื้อหนึ่ง คุณปู่จางในฐานะพยานก็เข้าร่วมด้วย
พิธีรับเป็นลูกบุญธรรมถูกย่นย่อจนเหลือเพียงงานเลี้ยงรับขวัญ แต่เสิ่นเจิ้นกับโจวอวี้เฟินก็ยังมอบน้ำเต้าหยกหนึ่งคู่และกล่องขนมรวมรสหนึ่งกล่องให้เถาเหวินเจี๋ยแทนเสิ่นป้านเซี่ย
คุณปู่เถาก็มอบกล่องใบเล็กให้เสิ่นป้านเซี่ยแทนเถาเหวินเจี๋ย ทั้งยังกำชับให้เธอกลับไปค่อยเปิดดู
เสิ่นป้านเซี่ยไม่ได้คิดอะไรมาก กล่าวขอบคุณคุณปู่เถาแล้วก็เก็บกล่องใบนั้นไว้
หลังงานเลี้ยงจบ เธอกลับไปเก็บสัมภาระ แล้วหย่อนกล่องใบเล็กลงในพื้นที่มิติอย่างลวก ๆ ก่อนรีบร้อนออกไปขึ้นรถ
ทันทีที่เสิ่นป้านเซี่ยกลับมาถึงหมู่บ้าน เธอก็สัมผัสได้ถึงสายตาบางคู่ที่มองมาอย่างไม่เป็นมิตร
แม้สวี่จื้อซานจะห้ามชาวบ้านแพร่ข่าวมั่วซั่ว แต่เรื่องที่เสิ่นป้านเซี่ยถูกลักพาตัวไปขายในหมู่บ้านห่างไกลแถบภูเขาก็ยังแพร่กระจายออกไป