เสิ่นป้านเซี่ยหันกลับไปมอง แล้วพบว่าเป็นถังสื่อหมิงกับหลินเหย่าเหย่า
เธอขมวดคิ้วน้อย ๆ นี่มันศัตรูคู่แค้นที่ไหนก็เจอกันจริง ๆ
ถังสื่อหมิงเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าดีใจ “ป้านเซี่ย เธอก็จะกลับไปฉลองเทศกาลไหว้พระจันทร์เหรอ?”
ถ้าปีนี้ทุกคนกลับไปฉลองเทศกาลไหว้พระจันทร์ที่เขตบ้านพักทหาร พวกเขาก็จะได้ไปฐานลับสมัยเด็กด้วยกัน
ถึงตอนนั้นค่อยหาทางดูว่าจะปรับความสัมพันธ์กับป้านเซี่ยได้ไหม
ถ้าทำให้ป้านเซี่ยกับเหยาเหยาคืนดีกันได้ก็คงดีไม่น้อย
เสิ่นป้านเซี่ยไม่คิดจะสนใจเขาเลย เรื่องเห็น ๆ กันอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง
ถ้าไม่กลับไปฉลองเทศกาลไหว้พระจันทร์ แล้วจะมาสถานีรถไฟโดยไม่มีธุระทำไม
หลินเหย่าเหยาก็เดินยิ้มแย้มเข้ามา “พี่ป้านเซี่ยอยู่ตู้ไหนเหรอคะ? พวกเรากลับไปพร้อมกันพอดี จะได้มีเพื่อนเดินทาง”
บางครั้งเสิ่นป้านเซี่ยก็อดนับถือความหน้าหนาและความคิดเอาเองของคนทั้งสองไม่ได้ เธอคร้านจะต่อปากต่อคำ จึงเดินตรงไปยังตู้รถไฟของตัวเอง
รอยยิ้มของหลินเหย่าเหยาชะงักค้างทันที เธอไม่คิดเลยว่าตัวเองอุตส่าห์ลดท่าทีลงขนาดนี้แล้ว เสิ่นป้านเซี่ยไม่เพียงไม่รับไมตรี ยังทำให้เธอเสียหน้าต่อหน้าคนอื่นอีก
เธอมองตู้รถไฟที่เสิ่นป้านเซี่ยเพิ่งเข้าไป ความขุ่นเคืองและความอาฆาตพลันเอ่อล้นขึ้นในใจ
ครั้งนี้พวกเขากลับไปได้แค่ตั๋วนั่ง เธอคิดมาตลอดว่าเสิ่นป้านเซี่ยก็คงเหมือนกัน
ถึงอย่างไร ตอนอยู่เขตบ้านพักทหารยังมีเสิ่นเจิ้นช่วยซื้อ ตั๋วตู้นอนให้เสิ่นป้านเซี่ยได้ แต่ในหมู่บ้านต้าเถียนที่เป็นชนบทแบบนี้ เสิ่นป้านเซี่ยได้ตั๋วตู้นอนมาจากไหนกัน?