คนในหมู่บ้านพอรู้ว่าล่าหมูป่าตัวใหญ่ได้หนึ่งตัว ต่างก็ยิ้มจนหุบปากไม่ลง
แม้สวี่จื้อซานจะไม่ค่อยพอใจที่มีคนในหมู่บ้านแอบขึ้นเขาลึกไปอีกแล้ว แต่พอเห็นหมูป่าตัวใหญ่ขนาดนี้ ความไม่พอใจในใจก็มลายหายไปทันที
ชาวบ้านช่วยกันเชือดหมูป่า ถอนขน และจัดการเครื่องในให้เรียบร้อย จากนั้นจึงเริ่มแบ่งเนื้อ
เมื่อตัดเครื่องในกับหัวออกแล้ว หมูป่าตัวนี้เหลือเนื้อทั้งหมด 386 ชั่ง
เมื่อคิดว่าหมูป่าตัวใหญ่ขนาดนี้กลับถูกเสิ่นป้านเซี่ยเตะกระเด็นไปได้ด้วยเท้าเดียว ชาวบ้านต่างก็มองเธอเปลี่ยนไป
ตอนสวี่จื้อซานประกาศว่าเสิ่นป้านเซี่ย เจิงหยวนหลิน และลู่หนิงอาน สามผู้มีความดีความชอบในการสังหารหมูป่า จะได้ขาหมูคนละหนึ่งข้าง แถมเนื้อหมูอีกคนละ 5 ชั่ง ก็ไม่มีใครกล้าคัดค้านสักคน
สองพ่อลูกกู้หมิงกับกู้จื่ออี้ช่วยล่อหมูป่าออกไปเพื่อช่วยคน จึงได้เนื้อหมูคนละ 10 ชั่งเช่นกัน
ส่วนคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านก็แบ่งเนื้อตามจำนวนคน
ทุกคนเข้าแถวรอแบ่งเนื้อ ใจเบิกบานกันถ้วนหน้า
“ปัญญาชนเสิ่นนี่เป็นดาวนำโชคของหมู่บ้านเราจริง ๆ คราวก่อนก็ช่วยหวังเจี้ยนกั๋วไว้ได้ คราวนี้ยังฆ่าหมูป่าที่กำลังจะทำร้ายคนได้อีก มีเธออยู่ หมู่บ้านเราก็รู้สึกปลอดภัยขึ้นเยอะเลย”
“คราวก่อนกองกำลังอาสาสมัครติดอาวุธขึ้นไปหาในเขาตั้งนาน ยังไม่เจอแม้แต่เงาหมูป่า วันนี้กลับโผล่มาเสียได้ ไม่แปลกที่คนเฒ่าคนแก่จะบอกว่าสัตว์ป่าแถบหลังเขาฉลาดเป็นพิเศษ พอรู้ว่ามีคนจะจับก็หลบซ่อนเสียหมด”
“โชคดีที่คราวนี้หมูป่าไม่ได้ทำร้ายใคร พวกเรายังได้กินเนื้อด้วย”
“นั่นสิ หลายวันแล้วที่ไม่ได้กินเนื้อ อยากกินจนแทบแย่”
สวี่จื้อซานมองชาวบ้านกับปัญญาชนที่เข้าแถวรอรับเนื้อ รอยยิ้มบนใบหน้าก็ไม่ยอมจางหาย
ก่อนหน้านี้ กองกำลังอาสาสมัครติดอาวุธเที่ยวค้นหาหมูป่าไปทั่วบริเวณหลังเขา แต่ก็หาไม่เจอ
สวี่จื้อซานเป็นห่วงมาตลอดว่าสักวันหมูป่าจะลงเขามาทำร้ายคนและเหยียบย่ำพืชผล
คราวนี้ดีแล้ว หมูป่าตายเสียที ทั้งหมู่บ้านยังได้กินเนื้อกันในสองวันนี้ด้วย
สวี่จื้อซานรู้สึกโล่งใจขึ้นมา เรื่องดี ๆ มักมาพร้อมกันจริง ๆ
ไม่สิ ต้องบอกว่าเรื่องดี ๆ มาพร้อมกันถึงสามเรื่อง