ถังสื่อหมิงก็หงุดหงิดอยู่แล้ว จึงไม่อยากใส่ใจใครทั้งนั้น
แต่ตอนนี้คนพวกนี้พูดกันยิ่งเกินเลย แถมยังโยงมาถึงเขาแล้ว แน่นอนว่าจะปล่อยให้เงียบต่อไปไม่ได้
หว่างคิ้วของถังสื่อหมิงขมวดมุ่นด้วยความไม่พอใจ เขาเอ่ยเสียงเข้มว่า “พูดเหลวไหลอะไรกัน ฉันจะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง?”
เจิงหยวนหลินหัวเราะเบา ๆ “ก็แค่พูดเล่นเอง ทำไมปัญญาชนถังถึงจริงจังไปได้ล่ะ ไม่ต้องทำหน้าขึงขังขนาดนั้น ทุกคนก็แค่คุยกันเรื่อยเปื่อย”
เส้นเลือดตรงขมับของถังสื่อหมิงเต้นตุบ ๆ สองครั้ง นี่เรียกว่าคุยกันเรื่อยเปื่อยหรือ?
ชัด ๆ ว่านี่คือการพิพากษาเขากับหลินเหย่าเหย่าต่อหน้าสาธารณชน!!
ถังสื่อหมิงยังไม่ทันได้พูด เจิงหยวนหลินก็เอ่ยขึ้นอีกว่า “ยังดีที่หนิงอานดวงแข็ง ตกหน้าผาไปแล้วยังอดทนรอจนปัญญาชนเสิ่นพาคนกลับมาช่วยได้ ถ้าปัญญาชนเสิ่นกลับมาไม่ได้ หรือกลับมาช้ากว่านี้อีกหน่อย พวกเราคงไม่รู้เลยว่าจะยังได้เจอเขาอีกหรือเปล่า”