ทุกครั้งที่พูดถึงเสิ่นป้านเซี่ย หลินเหย่าเหย่ามักย้ำเสมอว่าเธอมองเสิ่นป้านเซี่ยเป็นพี่สาวแท้ ๆ การดูแลอีกฝ่ายให้มากหน่อยก็เป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว
เมื่อได้รับพัสดุที่ส่งมาจากในเมือง หลินเหย่าเหย่าก็จะทำทีเอาไปแบ่งให้เสิ่นป้านเซี่ย แต่เสิ่นป้านเซี่ยไม่สนใจเธอเลยสักนิด
นานวันเข้า ทุกคนต่างคิดว่าหลินเหย่าเหย่าไม่เพียงมีครอบครัวฐานะดี แต่ยังเป็นคนจิตใจดีอีกด้วย
ปกติเสิ่นป้านเซี่ยไม่ค่อยชอบสุงสิงกับคนอื่น มักไปหาพวกดอกไม้ใบหญ้าแถบหลังเขาตามลำพัง
บางครั้งเมื่อเจอเธอ ทุกคนก็จะเห็นว่าในมือมีสมุดกับปากกา ไม่รู้ว่ากำลังจดอะไรอยู่
เมื่อเวลาผ่านไป ภาพจำที่ทุกคนมีต่อเสิ่นป้านเซี่ยก็คือเป็นคนอุปนิสัยแปลก ๆ เข้าถึงยาก
บางคนยังเริ่มไม่ชอบหน้าเสิ่นป้านเซี่ย เพราะถูกหลินเหย่าเหยาค่อย ๆ ชักจูง จึงมองว่าเธอเป็นคนที่ชอบเอาเปรียบหลินเหย่าเหย่า แถมยังเนรคุณอีกด้วย
ใครจะคิดว่าความจริงกลับตรงกันข้าม
คนที่ได้ประโยชน์แล้วยังแสร้งทำเป็นน่าสงสารไม่ใช่เสิ่นป้านเซี่ย แต่เป็นหลินเหย่าเหย่าต่างหาก