เมื่อเห็นว่าหลินเหย่าเหย่ายังคงก้มหน้าก้มตากินมื้อเช้า ไม่พูดไม่จา เซี่ยน่าก็ยิ่งโมโห
“ปัญญาชนหลิน เธอคงไม่ได้ไม่รู้หรอกนะว่าทุกคนกำลังพูดถึงเธออยู่ แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องใช่ไหม?”
ปัญญาชนหญิงอีกคนหลุดหัวเราะพรืด “คนเขาแกล้งโง่เก่งจะตาย ไม่อย่างนั้นปัญญาชนเสิ่นจะถูกเอาเปรียบลับหลังตั้งมากมายขนาดนั้นได้ยังไงล่ะ?”
ก่อนหน้านี้ หลินเหย่าเหย่ายังแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินได้
แต่ตอนนี้เซี่ยน่าพูดชื่อเธอตรง ๆ ส่วนปัญญาชนหญิงอีกคนก็เยาะเย้ยถากถางไม่หยุด
เมื่อเผชิญกับสายตาที่โต๊ะอาหารซึ่งมีทั้งแววเยาะเย้ยและรังเกียจ หลินเหย่าเหย่าก็รู้สึกอับอายอย่างที่สุด
เธอกัดริมฝีปาก แล้วมองถังสื่อหมิงที่เอาแต่นิ่งเงียบอย่างน้อยใจ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อก่อน พี่สื่อหมิงก็จะยืนอยู่ข้างเธออย่างไม่ลังเล