เดิมทีทุกคนต่างคิดว่าเสิ่นป้านเซี่ยหนีตามลู่หนิงอานไปจริง ๆ ใครจะรู้ว่าทั้งหมดเป็นคำโกหกที่ซ่งกวนไห่แต่งขึ้นเพื่อปกปิดความผิดของตัวเอง
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้ดูเหมือนจะมีเงาของหลินเหย่าเหย่าอยู่ด้วย
แม้แต่ถังสื่อหมิงเอง เกรงว่าก็คงไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องนัก
หากเป็นเรื่องของคนอื่น บางทีทุกคนอาจรู้แค่คร่าว ๆ แต่คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แทบทั้งหมดกลับเกี่ยวพันกับเรือนปัญญาชนที่ไปอยู่ชนบทของพวกเขา
หลังลู่หนิงอานกลับมา ทุกคนไม่อยากรบกวนเขา แต่เจิงหยวนหลินที่ “เก็บความลับไม่อยู่” กลับเปิดเผยเรื่องราวออกมาไม่น้อย
พอเรื่องราวค่อย ๆ แพร่ไป เหล่าปัญญาชนที่ไปอยู่ชนบทก็รู้แจ้งถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวันนี้
แม้แต่รายละเอียดบางอย่างที่ชาวบ้านทั่วไปไม่รู้ก็ได้รับการเติมเต็ม ทำให้ทุกคนรู้เรื่องราวได้ค่อนข้างครบถ้วน
ปกติเวลากินข้าวด้วยกัน ทุกคนมักคุยกันสักสองสามประโยค แต่วันนี้เหล่าปัญญาชนที่ไปอยู่ชนบทต่างก้มหน้าก้มตากินข้าว ไม่มีใครพูดอะไร