ผู้บัญชาการเฮ่ากวาดตามองผู้ชมเบื้องล่าง น้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง “สหายเสิ่นป้านเซี่ยจากโรงพยาบาลเขตทหารของเราได้ช่วยเจ้าหน้าที่ตำรวจรถไฟจับสายลับสองคน ซึ่งพกอาวุธมีคมและวัตถุระเบิดพลาสติกไว้กับตัวบนรถไฟ ทั้งยังช่วยนักวิจัยที่ถูกสายลับจับเป็นตัวประกันไว้ได้ ในช่วงเวลาคับขัน เสิ่นป้านเซี่ยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของตนเอง แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญและจิตวิญญาณแห่งการเสียสละ ในยามวิกฤต เธอได้ปกป้องชีวิตของประชาชนกว่าพันคน ตลอดจนทรัพย์สินของชาติไว้……”
จากคำให้การของสู่เหยา เจ้าหน้าที่ตำรวจรถไฟเห็นว่ามีความเป็นไปได้สูงมากที่คนร้ายทั้งสองจะเป็นสายลับ
เบื้องบนให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างยิ่ง ทั้งสถาบันวิจัยอุตสาหกรรมการทหารส่วนกลางและกระทรวงรถไฟต่างก็เร่งรัดให้สืบสวนคดีนี้โดยเร็ว
หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด ตำรวจพบว่าคนทั้งสองเป็นสายลับที่แฝงตัวอยู่ในประเทศของเราจริง ๆ
ภารกิจของสายลับทั้งสองในครั้งนี้คือพาตัวสู่เหยาไป เพื่อให้ภารกิจสำเร็จลุล่วง พวกเขาจึงพกวัตถุระเบิดพลาสติกติดตัวมาด้วย
วัตถุระเบิดชนิดนี้ซ่อนพรางได้แนบเนียนอย่างยิ่ง ไม่เพียงหลบเลี่ยงการตรวจค้นของเจ้าหน้าที่สถานีรถไฟและตำรวจได้ แม้แต่สุนัขตำรวจที่ไม่ได้ผ่านการฝึกดมกลิ่นเฉพาะทางก็ยังตรวจจับได้ยาก
หากไม่เปิดใช้อุปกรณ์จุดระเบิด ต่อให้เผาด้วยไฟ วัตถุระเบิดพลาสติกก็ไม่ระเบิด
สายลับทั้งสองเตรียมใจไว้แล้วว่าอาจถูกจับได้ หรือแม้แต่ภารกิจล้มเหลว ตั้งแต่แรกพวกเขาวางระเบิดไว้บนรถไฟ ตั้งใจจะจุดระเบิดหลังจากพาสู่เหยาหนีลงจากรถไฟได้สำเร็จ เพื่อขัดขวางผู้ไล่ตามที่อยู่เบื้องหลัง