สวรรค์ไร้อภัยแห่งโยวตู
บนผนังหินใต้หอคอยหินดำ พลันสว่างวาบด้วยอักษรห้าตัว “เบื้องบนเป็นตะวันจันทราดารา”
ตี้หลวนกลับมาแล้ว
เขาไม่พูดอะไรสักคำ เดินกลับไปยังห้องหมายเลขสาม อักษรเจี่ย แล้วนั่งลงกับพื้น หันหลังให้ใจกลางหอคอย ไม่สนใจผู้ใดทั้งสิ้น
คนอื่น ๆ ในหอคอยต่างก็ไม่มีใครเข้าไปหาเรื่องเขาอย่างหาได้ยาก
แม้แต่อินเลี่ยที่เมื่อครู่ยังขุ่นเคืองเต็มอก ก็เพียงขยับริมฝีปาก ท้ายที่สุดกลับไม่ได้พูดอะไรออกมา
ผ่านไปครู่ใหญ่ เสียงของเซี่ยอู๋จิ้วก็ดังมาจากยอดหอคอย
【ป้ายลดโทษชำระเสร็จสิ้น】ผู้ว่าจ้าง: เสี่ยวอวี่ คำนับสามครั้ง ให้คะแนนสูงสุด ผู้รับป้าย: เจี่ยสาม·ตี้หลวน ลดโทษ 150 ปี เปิดคลังเรือนจำหนึ่งครั้ง
150 ปี!
มากกว่างานของต้วนเหอถึง 60 ปีเต็ม!
“ตี้หลวน” เซี่ยอู๋จิ้วเอ่ย “คลังเรือนจำเปิดแล้ว”
“เก็บไว้ก่อน” ตี้หลวนตอบโดยไม่หันกลับมา
“แล้วแต่เจ้า”
เซี่ยอู๋จิ้วไม่บังคับ เขาปิดประตูคลังเรือนจำตามใจ จากนั้นหันไปมองท้องฟ้าด้านนอกหอคอย
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้นกะทันหัน
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะประกาศรายชื่อ”
“ประกาศรายชื่อ?” โม่เวิงชะงัก “คือประกาศอภัยที่เจ้าพูดถึงคราวก่อนหรือ?”
“อืม”
“จะประกาศไว้ที่ไหน?”
เซี่ยอู๋จิ้วยกมือชี้ขึ้นไปเบื้องบน
“บนฟ้า”
หอคอยหินดำทั้งหลังพลันเงียบกริบ
บนฟ้า?
ในสวรรค์ไร้อภัยแห่งนี้จะมีฟ้าได้อย่างไร หรือฟ้าที่เขาพูดถึงจะเป็นฟ้าของเก้าดินแดน?
ก่อนที่ทุกคนจะทันได้ตอบสนอง เซี่ยอู๋จิ้วก็ยกมือขึ้นแล้วดีดนิ้วใส่ห้วงอากาศ
วันนั้น ท้องฟ้าแห่งเก้าดินแดนเปลี่ยนแปลงไป