ลม... ลมแรงเหลือเกิน—
ซูเสี่ยวเพิ่งออกจากบ้าน กวาดรถไฟฟ้าสาธารณะมาเตรียมขี่ไปทำงาน ก็รู้สึกได้ว่าลมแรงเกินเหตุ
แต่พยากรณ์อากาศเมื่อคืนยังบอกอยู่เลยว่าวันนี้ฟ้าแจ่มใส
เธอขี่รถไฟฟ้าไปบริษัท ลมหนาวจัดพัดบาดใบหน้าราวกับคมมีด
ทนอีกหน่อย
อีก 5 นาทีก็ถึงบริษัทนัดรวมตัวของพวกวัวควายแล้ว
“ครืน—”
เสียงแผ่นเหล็กปลิวกระแทกดังมาจากเหนือศีรษะ ลมแรงจนซูเสี่ยวควบคุมแฮนด์รถแทบไม่อยู่ พอเลี้ยว รถก็เสียหลักล้มลงกับพื้นอย่างควบคุมไม่ได้
แขน แก้ม และต้นขาแสบถลอกไปหมด ซูเสี่ยวกำลังจะลุกขึ้นก็ถูกกางเกงในสีแดงที่ปลิวมาตามลมปิดหน้าเข้าให้
เธอหน้าดำ รีบปัดมันทิ้ง
ปีนี้อากาศร้อนจัด เมืองอวี๋ฝั่งข้าง ๆ ยิงกระสุนทำฝนเทียมเพื่อคลายร้อนจนกางเกงในปลิวว่อนเต็มฟ้า แต่ที่นี่เป็นแหล่งหลบร้อนแท้ ๆ ทำไมกางเกงในถึงปลิวว่อนเหมือนกันล่ะ
เธอก้มลงจะพยุงรถ พอเข่างอ ลมจากด้านหลังก็พัดจนร่างซูเสี่ยวพุ่งไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้ เกือบหน้าคะมำลงไปในแปลงดอกไม้ ยังดีที่ทรงตัวไว้ได้
ลมบ้าลมบออะไรนี่!
เธอกำลังจะสบถด่า ก็เห็นหญิงสาวผอมแห้งข้าง ๆ ถูกลมพัดปลิวไปหลายเมตร เสียงกระดูกกระแทกพื้นดังจนแทบได้ยิน ซูเสี่ยวเห็นแล้วใจหายวาบ สุดท้ายมีเนื้อมีหนังหน่อยก็ดีเหมือนกัน ไขมันบนตัวปกติไม่ค่อยมีประโยชน์ แต่ยามคับขันกลับช่วยรักษาชีวิตได้
【เกมวันสิ้นโลกเปิดให้เล่นทั่วโลกแล้ว พายุไต้ฝุ่นระดับ 20 จะมาถึงในอีก 1 ชั่วโมง บ้านปลอดภัยที่มีคุณสมบัติแตกต่างกันจำนวน 30 ล้านแห่งปรากฏขึ้นทั่วโลก ให้ทุกคนได้สัมผัส】
【ผู้รอดชีวิตที่ค้นพบและเข้าไปในบ้านปลอดภัย จะสามารถผูกบ้านปลอดภัยไว้กับตนเองและได้รับสิทธิ์เอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก】
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นข้างหูอย่างกะทันหัน ฟังคล้ายรายงานข่าว หรือไม่ก็หนังสือเสียง
ปฏิกิริยาแรกของซูเสี่ยวคือ เหลวไหลน่า!
แรงลมจากไต้ฝุ่นระดับ 20 มากพอจะทำลายอาคาร ต่อให้หลบอยู่ในบ้านหลังไหนก็ไม่ปลอดภัย แล้วมันต่างอะไรกับวันสิ้นโลกมาถึงกันล่ะ!
เดี๋ยวก่อน!
เสียงนั้นเหมือนจะพูดถึงวันสิ้นโลกจริง ๆ
เธอเงยหน้าขึ้น ท้องฟ้าพร่าเลือนด้วยหมอก ทรายและก้อนหินปลิวว่อนไปทั่ว
หรือคำทำนายวันสิ้นโลกที่มีทุกปีจะกลายเป็นจริงในปีนี้?
ชีวิตสำคัญกว่า!
ซูเสี่ยวฝืนต้านแรงลมลุกขึ้น แล้วเดินทีละก้าวอย่างยากลำบากไปหลบใต้ชายคาใกล้ ๆ ฟังเสียงลมพัดกระจกด้านนอกดังปัง ๆ
ประกาศปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันและอยู่เพียงไม่กี่วินาที คนรอบข้างต่างมีสีหน้ามึนงง ไม่แน่ใจว่าจริงหรือเท็จ
แต่ซูเสี่ยวสังเกตเห็นว่ามีคนสองสามคนระแวดระวังและมองไปรอบ ๆ เหมือนเธอ พยายามหาบ้านปลอดภัยที่ว่านั่น
แถวตึกสำนักงานมีห้างอยู่แห่งเดียว ที่อื่นก็มีแต่ตึกออฟฟิศ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสัญลักษณ์ของบ้านปลอดภัยหน้าตาเป็นอย่างไร หรือมันปรากฏในรูปแบบไหน
จู่ ๆ หญิงสาวที่ยืนถูมืออยู่ตรงหน้าซูเสี่ยวก็ตาเป็นประกาย เธอพุ่งฝ่าลมไปยังอาคารฝั่งตรงข้ามอย่างแน่วแน่
ลมในทางเดินแรงมาก การออกไปตอนนี้ย่อมอันตราย แต่หญิงสาวก็อาศัยข้อได้เปรียบจากไขมันในร่างกายฝ่ามันไปได้
สายตาของซูเสี่ยวจับจ้องหญิงสาวไม่วาง จนเห็นอีกฝ่ายเดินไปหยุดอยู่หน้ากระจกของตึกสำนักงานฝั่งตรงข้าม
ลูกบิดประตูสีทองปรากฏขึ้นบนกระจกอย่างผิดที่ผิดทาง สีทองอร่ามบนลูกบิดดูลึกลับ แวววาวอย่างประหลาด
ทันทีที่อีกฝ่ายแตะลูกบิด สีหน้าก็เผยความยินดีสุดขีด ก่อนจะหายวับไป
บ้าจริง
ซูเสี่ยวเพิ่งตระหนักได้ว่ามีบ้านปลอดภัยอยู่จริง! เธอรีบพุ่งเข้าไปบิดลูกบิดทันที แต่มันไม่ขยับแม้แต่น้อย นั่นหมายความว่าพอมีคนเข้าไปในบ้านปลอดภัยแล้ว บ้านก็จะไม่เปิดให้คนอื่นอีกงั้นหรือ
ไม่ได้การ
ถ้านี่เป็นภัยพิบัติระดับโลก ดาวสีน้ำเงินทั้งดวงมีประชากร 10,000 ล้านคน แต่บ้านปลอดภัย 30 ล้านแห่งไม่พอแน่
คู่แข่งมีมากเกินไป
ต้องหาบ้านให้เจอก่อนที่คนอื่นจะรู้ว่าบ้านปลอดภัยมีลูกบิดเป็นสัญลักษณ์!
พอคิดได้เช่นนั้น ซูเสี่ยวก็สังเกตเห็นว่าบนต้นไม้ฝั่งตรงข้ามคล้ายจะมีลูกบิดอีกอันที่สะท้อนแสงริบหรี่ เป็นสีเงิน เธอไม่ลังเล รีบพุ่งไปทันที
แต่ชายที่อยู่ข้าง ๆ อาศัยน้ำหนักตัวพุ่งชนเธออย่างแรงจนกระเด็นไปด้านข้าง
แผ่นหลังของซูเสี่ยวเจ็บแปลบ เธอยังไม่ทันร้องด้วยความเจ็บ ก็เห็นชายคนนั้นวิ่งไปถึงต้นไม้และแตะลูกบิด ก่อนจะหายไปต่อหน้าต่อตา
ซูเสี่ยวอัดอั้นจนแทบระเบิด
แต่ด่าไปก็ไม่มีประโยชน์ ที่ที่มีคนเยอะย่อมมีการแข่งขันสูง ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่รู้สึกว่าลมผิดปกติและประกาศนั้นประหลาด ต้องหาทางจับกฎให้ได้ เร็วกว่าคนอื่นหนึ่งก้าวถึงจะมีโอกาสรอด
อย่างแรก บ้านปลอดภัยทั้งสองแห่งมีลูกบิด ลูกบิดอาจเป็นสัญลักษณ์ของบ้าน อย่างที่สองคือสีและแสงของลูกบิด อันหนึ่งสีทอง อีกอันสีเงิน แปลว่าลูกบิดอาจมีหลายแบบ บางทีอาจมีลูกบิดประเภทอื่นอีก
สุดท้าย บ้านปลอดภัยสุ่มปรากฏ ดังนั้นในที่ที่มีคนน้อย โอกาสอาจจะมากกว่า
ตอนนี้คนส่วนใหญ่หลบอยู่ในรถหรือในอาคาร คนบนถนนมีไม่มาก ส่วนคนที่ออกไปคนเดียวก็ยังเอาตัวเองแทบไม่รอด
แต่ที่ที่อันตรายที่สุด อาจเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด
ซูเสี่ยวกวาดตามองรอบตัว ก่อนสายตาจะไปหยุดที่พื้นกลางถนน บนฝาท่อระบายน้ำมีลูกบิดฝังอยู่ เป็นสีเขียวหม่นและไม่สะท้อนแสง
จะเป็นบ้านปลอดภัยหรือเปล่า?
ลมบนถนนยิ่งพัดแรงขึ้น ผู้คนแทบถูกพัดจนปลิว รถประจำทางคันใหญ่ที่จอดอยู่ยังส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดและโคลงเคลง ต้นไม้สองข้างทางก็ดูเหมือนจะไม่มั่นคง ไม่มีใครอยากออกไปกลางถนน
ซูเสี่ยวกัดฟัน
เสี่ยงดูสักตั้ง!
ใครมันจะไปฝังลูกบิดประตูอัตโนมัติไว้บนฝาท่อระบายน้ำกันล่ะ! ไม่ใช่จะกลับบ้านสักหน่อย!
แต่ลมยิ่งพัดแรงขึ้น แค่ก้าวออกไปหนึ่งก้าว เธอก็รู้สึกได้ว่าลมพัดซูเสี่ยวถอยหลัง
การฝ่าลมไปข้างหน้าย่อมต้องเจอแรงต้านมหาศาล ยังไม่ทันแตะลูกบิด เธอก็อาจถูกพัดปลิว แถมยังเสี่ยงให้คนอื่นเห็นอีก วิธีเดียวคือใช้ประโยชน์จากระยะทาง จับทิศทางลม แล้วยืนอยู่ด้านหน้าลูกบิด อาศัยแรงลมพาตัวเองเข้าไปหามันทีละก้าว จะได้ผลเป็นสองเท่า
เมื่อตัดสินใจแล้ว ซูเสี่ยวก็ออกไปฝ่าลมข้างนอก ท่าทางที่ไม่คิดหลบเลยย่อมดึงดูดสายตาคนรอบข้าง
“เธอ! ยัยหนูคนนั้นต้องเจอบ้านปลอดภัยแล้วแน่ ๆ รีบตามไป!”
มีคนตะโกนขึ้นทันที หลายคนตามซูเสี่ยวออกไป กวาดตามองรอบทิศแล้วมุ่งหน้าไปทางเดียวกับเธอ
ซูเสี่ยวฝ่าลมเดินไปข้างหน้า 50 เมตร หางตาเหลือบเห็นลูกบิดที่อยู่ไม่ไกลด้านหลัง
จู่ ๆ มือใหญ่ล่ำสันก็วางลงบนไหล่ “น้องสาว เห็นบ้านปลอดภัยหรือเปล่า พี่สายตาไม่ค่อยดี ถ้าเจอแล้วบอกกันหน่อย เราไปด้วยกัน”
ชายคนนั้นสูง 192 เซนติเมตร ทั้งสูงทั้งกำยำ ทำให้ซูเสี่ยวดูเหมือนลูกเจี๊ยบตัวน้อยเมื่อยืนอยู่ตรงหน้าเขา
“พี่ชาย ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน” ซูเสี่ยวยิ้ม สายตาจับจ้องไปข้างหน้าอย่างแน่วแน่ “แต่ฉันอาจจะมองผิดก็ได้”
ชายคนนั้นกลับไม่เชื่อ เขาอาศัยกำลังที่เหนือกว่าเดินนำหน้าซูเสี่ยวไป พร้อมคอยสังเกตท่าทางของเธอ มั่นใจว่าตัวเองจะต้องเจอบ้านปลอดภัยก่อนเธอแน่
แต่แล้วจู่ ๆ แรงลมก็เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน พัดให้ทุกคนถอยหลังไปหลายก้าว
จังหวะนี้แหละ!
ซูเสี่ยวพลิกตัว ทำทีเหมือนถูกลมพัดออกนอกทางโดยไม่ตั้งใจ ร่างลอยไปบนถนน จากนั้นก็แกล้งทรงตัวไม่อยู่ ล้มกลิ้งไปกับพื้น
ทุกคนตกใจมาก อยากตามไป แต่ซูเสี่ยวกลิ้งไปกลางถนน ดูน่าหวาดเสียวเกินไปจริง ๆ
รถประจำทางคันหนึ่งที่โคลงเคลงอยู่ไม่ไกลแล่นตรงเข้าหาซูเสี่ยว ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มีเพียงเสียงเดียวที่ดังขึ้นจากฝูงชน
“ซูเสี่ยว—”
คนขับรถประจำทางตกใจจนเหยียบเบรก
วินาทีต่อมา ทุกคนก็เห็นหญิงสาวหายวับไปจากพื้นอย่างทุลักทุเล