วันสิ้นโลกซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันมาแล้ว

ตอนที่ 3 วันสิ้นโลกแล้ววันสิ้นโลกอีก วันนั้นมาถึงแล้ว

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

8 ชั่วโมง พายุไต้ฝุ่นครั้งนี้จะกินเวลานานขนาดนั้นเชียวเหรอ นี่มันกะขังผู้เล่นชัด ๆ!

แบตมือถือยังเหลือ 94% ในกระเป๋าก็มีพาวเวอร์แบงก์ความจุสูงกับแล็ปท็อป ช่วงสั้น ๆ นี้ไฟคงไม่ดับแน่

แต่ซูเสี่ยวไม่รู้ว่าข้างนอกเป็นอย่างไร จึงได้แต่หยิบมือถือออกมา

ในกลุ่มแชตมือถือมีข้อความเด้งรัว ๆ หลายร้อยข้อความ

เธอกดเข้าไปในกลุ่มเกมสี่ตัวอักษรที่เข้าร่วมก่อนหน้านี้ มีคนเปิดวิดีโอกลุ่มไลฟ์สดอยู่

ในวิดีโอน่าจะถ่ายจากชั้นสามสิบ มองลงไปเห็นลมหมุนขนาดมหึมาหลายสายก่อตัวขึ้นอีกฝั่ง พวกมันพุ่งมารวมกันกลางอากาศอย่างบ้าคลั่ง ราวกับพายุทรายขนาดมหึมา ดูเหมือนกำลังจะบิดรวมเป็นพายุลูกใหญ่

คนในวิดีโอพึมพำว่า “จบแล้ว ฉันหนีไม่พ้นแล้ว”

ตึกสูงรอบ ๆ พายุทอร์นาโดพังถล่มลงในพริบตา กระจกแตกกระจาย วิดีโอตัดไปทันที ไลฟ์สดไม่ถึง 1 นาทีทำให้ซูเสี่ยวเหงื่อเย็นซึมไปทั้งแผ่นหลัง

คนพูดในกลุ่มลดลงฮวบฮาบ

ซูเสี่ยวคว้ากระดาษทิชชูมาเช็ดเหงื่อที่ฝ่ามือ

เมื่ออยู่ต่อหน้าธรรมชาติ ชีวิตมนุษย์ช่างเปราะบางเหลือเกิน

ข้อความสุดท้ายในกลุ่มบริษัทเป็นข้อความที่เหวินหมิงส่งมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

เหวินหมิง: “ขอโทษนะ บ้านปลอดภัยหลังนี้เล็กไปหน่อย อยู่ได้แค่ 2 คน”

ซูเสี่ยวมองบ้านปลอดภัยขนาด 10 ตารางเมตรของตัวเอง

หรือว่าบ้านปลอดภัยแต่ละหลังจะไม่เหมือนกัน? แล้วบ้านที่อยู่ได้แค่ 2 คนหน้าตาเป็นยังไง ห้องเก็บของหรือไง?

ดูท่าห้องใต้ดินของเธอจะไม่เลว อย่างน้อยก็ใหญ่พอ น่าจะกักตุนเสบียงได้สะดวก

น่าเสียดายที่ไม่มีใครตอบข้อความในกลุ่มมานานแล้ว ดูท่าจะไม่ค่อยดีนัก

ยังดีที่ซูเสี่ยวอยู่หลายกลุ่ม

เธอเห็นคนในกลุ่มอื่นบอกว่าหลบอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตใต้ดินจนรอดมาได้ แต่ทางออกถูกเศษซากกองโตขวางไว้ น้ำฝนไหลทะลักเข้าไปไม่หยุด สถานการณ์ดูไม่ค่อยดีนัก

ภัยพิบัติจากพายุไต้ฝุ่นไม่ได้คร่าชีวิตทุกคน ยังมีผู้รอดชีวิตอีกไม่น้อยที่ไม่มีบ้านปลอดภัยแต่ก็เอาชีวิตรอดมาได้

ซูเสี่ยวกำลังจะออกจากกลุ่ม จู่ ๆ ก็เห็นมีคนส่งข้อความเกี่ยวกับบ้านปลอดภัย

หวังจื่อเจี้ยนหล่อที่สุด: “ให้ตายสิ ฉันเจอบ้านปลอดภัยในสถานีรถไฟใต้ดิน ที่แท้เป็นห้องน้ำ ขนาดไม่ถึง 2 ตารางเมตร มีโถส้วมแบบนั่งยองด้วย ระบบบอกว่าถ้าของเสียสะสมถึง 100 หน่วย บ้านปลอดภัยจะเคลื่อนที่ได้ เจ๋งชะมัด ในนิยายฉันยังไม่เคยเห็นบ้านปลอดภัยที่ใช้การขี้เป็นพลังงานแบบนี้เลย”

ใช้การขี้เป็นพลังงานเหรอ?

ว้าว~ บ้านปลอดภัยนี่เจ๋งจริง ๆ~

ซูเสี่ยวค่อนข้างรักความสะอาด อย่างตอนนี้เธอก็ยังนึกภาพตัวเองขับถ่ายในห้องใต้ดินไม่ออก นั่นหมายความว่าเธอต้องอยู่ร่วมกับของเสียในห้องใต้ดิน

ไม่ไหว ต้องอดทนไว้

มีคนในกลุ่มตอบกลับ

ฝันของสาวเก้าร้อยล้าน: “อย่างน้อยนายก็มีโถส้วม! ของฉันเป็นส้วมนั่งยอง ไม่มีที่ให้นั่งด้วยซ้ำ ที่สำคัญคือฉันเพิ่งถ่ายไปครึ่งเดียว ห้องน้ำก็กลายเป็นบ้านปลอดภัยแล้ว! ตอนนี้ไม่มีแม้แต่น้ำให้กดส้วม! ฉันถูกบังคับให้ต้องอยู่กับขี้ แล้วฉันไปพูดอะไรได้ล่ะ!”

หวังจื่อเจี้ยนหล่อที่สุด: “งั้นฉันก็โชคดีกว่านายหน่อย โถส้วมของฉันไม่มีกลิ่น ในถังพักน้ำก็ยังมีน้ำอยู่”

ฝันของสาวเก้าร้อยล้าน: “น้ำในถังพักสะอาด ดื่มได้ใช่ไหม… ฉันไม่ได้ดื่มน้ำมาตั้งแต่เช้า ตื่นมาก็เข้าห้องน้ำเลย กระหายน้ำจะตายอยู่แล้ว”

หวังจื่อเจี้ยนหล่อที่สุด: “หา? ให้ฉันดื่มน้ำในโถส้วมเนี่ยนะ? บ้าไปแล้ว ใครจะกล้าดื่มลงคอ!”

ฝันของสาวเก้าร้อยล้าน: “รอให้นายหิวจนจะตายก่อนเถอะ ถึงตอนนั้นนายกินขี้ยังได้เลย!”

ทั้งสองคนมีห้องน้ำเหมือนกัน ถึงกับแข่งกันว่าส้วมนั่งยองกับโถส้วมแบบนั่ง อันไหนดีกว่ากัน

บทสนทนาเริ่มออกทะเล ซูเสี่ยวอ่านเอาขำ ๆ

จนกระทั่งมีผู้หญิงคนหนึ่งโผล่มา ดึงหัวข้อกลับเข้าเรื่อง

อาหลีตัวน้อย: “ของฉันเป็นบ้านต้นไม้ ไม่มีโถส้วม แต่มีคุณสมบัติพิเศษแถมมาด้วย บอกว่ามีโอกาสเก็บไข่นกได้วันละฟอง!”

คุณสมบัติพิเศษเหรอ?

ซูเสี่ยวนึกถึงตอนเลือกบ้านปลอดภัย มือจับมีสีทอง สีเงิน แล้วก็สีเขียวอมฟ้า ดูคล้ายทอง เงิน และทองแดง

หรือว่านี่ใช้แบ่งระดับบ้านปลอดภัย? บ้านปลอดภัยระดับสูงมีทรัพยากรพิเศษเพิ่มมาด้วยเหรอ?

เพิ่งพูดจบ ก็มีคนที่สี่ซึ่งมีบ้านปลอดภัยโผล่เข้ามาในกลุ่ม

เจ๋อลี่: “บ้านปลอดภัยของฉันเป็นห้องสมุด ใหญ่มาก มีพื้นที่ 30 ตารางเมตร มีไฟ แถมยังเย็นนิด ๆ ในห้องหนังสือมีตู้น้ำกับเครื่องปิ้งขนมปังด้วย มีทั้งอาหารและน้ำดื่ม”

ซูเสี่ยว: ……

ดีมาก บ้านปลอดภัยแบ่งระดับจริงด้วย

ถึงความร่ำรวยของพวกสายเปย์จะน่าอิจฉา แต่โชคของพวกดวงเฮงต่างหากที่ทำให้คนอิจฉาจริง ๆ

แต่อีกฝ่ายรีบพูดต่อ

เจ๋อลี่: “แต่ข้อเสียก็เห็นชัดมากเหมือนกัน มันซ่อนตัวไม่ได้ เป็นห้องสมุดกระจก ช่วงที่ทุกอย่างหยุดนิ่ง ผู้รอดชีวิตคนอื่นมองเห็นได้ทันที”

เขาส่งรูปมา

ที่นั่นเป็นห้องสมุดจริง ๆ ตกแต่งด้วยกระจกทั้งห้อง ด้านนอกมีกลุ่มคนกำลังทุบบ้านปลอดภัยไม่หยุด ดูออกว่าที่นี่ไม่ค่อยปลอดภัยแล้ว หากแรงลมยังพัดต่อไป อาคารคงทนได้อีกไม่นาน พวกเขาถึงอยากให้เจ้าของเปิดประตูรับเข้าไป

เจ๋อลี่เพิ่งพูดจบ ก็มีคนแท็กหาเขา

ไห่คว๋อเทียนคง: “@เจ๋อลี่ บ้านปลอดภัยของนายใหญ่ขนาดนั้น ให้คนอื่นเข้าไปหลบหน่อยจะเป็นไรไป?”

ข้อความเดียวทำให้ผู้เล่นที่มีบ้านปลอดภัยในกลุ่มเงียบกริบไปทันที

ซูเสี่ยวมองแล้วก็อดคิดไม่ได้ นี่เป็นกลุ่มเกมใหญ่ที่มีคนตั้ง 2,000 คน พวกเขากล้าพูดจาโจ่งแจ้งขนาดนี้ได้ยังไง

อาหลีตัวน้อย: “ฉันจะตั้งกลุ่มใหม่ ใครเจอบ้านปลอดภัยแล้วก็เข้ามา เงื่อนไขการเข้ากลุ่มคือให้ตอบประโยคสุดท้ายในคำอธิบายบ้านปลอดภัย”

นี่กำลังแบ่งแยกผู้รอดชีวิตที่มีบ้านปลอดภัยกับคนที่ยังหาไม่เจอให้ขาดจากกันเลย

อาหลีตัวน้อยพูดจบก็ส่งคิวอาร์โค้ดเข้ากลุ่มทันที

ไห่คว๋อเทียนคง: “นังสารเลว! เจอบ้านปลอดภัยแล้วมันน่าภูมิใจนักหรือไง? จะอวดอะไรนักหนา! บ้านต้นไม้กับห้องสมุดกระจกใช่ไหม! รอไว้เถอะ ถ้าฉันไม่ตายแล้วเจอแกเมื่อไหร่ ฉันฆ่าแกแน่!”

แค่มองผ่านหน้าจอก็สัมผัสได้ถึงความอาฆาตของอีกฝ่าย

วินาทีถัดมา อาหลีตัวน้อยก็ออกจากกลุ่ม ตามด้วยคนที่มีบ้านปลอดภัยอีกหลายคน ส่วนคนที่ไม่เคยพูดอะไรเลยก็ออกตามไปด้วย ไม่รู้ว่าเข้ากลุ่มย่อยใหม่ไปแล้วหรือเปล่า

ซูเสี่ยวเองก็อยากเข้ากลุ่ม แต่เธอไม่รู้ว่าประโยคสุดท้ายในคำอธิบายบ้านปลอดภัยคืออะไร

เพิ่งคิดได้แบบนั้น เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นข้างหู—

【ยินดีด้วย คุณผูกบ้านปลอดภัยระดับ 1 หมายเลข 6883649 สำเร็จแล้ว】

【ต่อไป เสี่ยวโม่จะแนะนำกฎการใช้งานบ้านปลอดภัยให้คุณ โปรดตั้งใจฟัง】

【บ้านปลอดภัยแต่ละหลังมีคุณสมบัติแตกต่างกัน ข้อดีข้อเสียก็แตกต่างกันเช่นกัน บ้านปลอดภัยของคุณเป็นห้องใต้ดิน หลังจากลองใช้งานอย่างละเอียดแล้ว คุณสามารถส่งความคิดเห็นเกี่ยวกับเกมวันสิ้นโลกได้ พวกเราจะพยายามพัฒนาและปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น】

【หลังผู้รอดชีวิตเสียชีวิต บ้านปลอดภัยจะกลับคืนสู่สถานะที่ไม่มีผู้ผูกมัด หรือถูกผู้สังหารครอบครอง โปรดระวังความปลอดภัยของตัวเอง】

【สุดท้าย หากเรียก “เสี่ยวโม่” ภายในบ้านปลอดภัย จะปลุกระบบบ้านปลอดภัยได้ พูดคำสั่ง “เปิดข้อมูล” เพื่อเปิดแผงข้อมูลโดยละเอียดของบ้านปลอดภัย】

เธอใช้เวลา 3 นาทีทำความเข้าใจข้อมูลในคู่มือจนหมด

บ้านปลอดภัยแต่ละหลังมีคุณสมบัติและข้อดีข้อเสียต่างกัน เห็นได้จากบทสนทนาในกลุ่มเมื่อครู่นี้ ดังนั้นเป็นไปได้มากว่ามีเพียงบ้านปลอดภัยของเธอที่ต้องเติมออกซิเจน

หากเกิดภัยพิบัติที่ทำให้ออกจากห้องใต้ดินไม่ได้ พอออกซิเจนหมด เธอก็จะขาดอากาศตายในนั้น ดังนั้นต้องเปิดห้องใต้ดินเป็นระยะเพื่อถ่ายเทอากาศ

เมื่อเทียบกับบ้านปลอดภัยอื่นที่มีห้องน้ำหรือมีไข่นก

มิน่าล่ะ มือจับของห้องใต้ดินนี้ถึงเป็นแค่ทองแดง

“เสี่ยวโม่ เปิดข้อมูล”

ซูเสี่ยวเอ่ยคำสั่ง แผงข้อมูลสีน้ำเงินก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป